клюфт
(ням. Kluft = расколіна)
геал. пустата паміж жылай і прылеглай да яе пародай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
магнітапа́ўза
(ад магніта- + паўза)
мяжа магнітасферы Зямлі (паміж зямным і міжпланетным магнітнымі палямі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мі́тэльшпіль
(ням. Mittelspiel)
сярэдняя стадыя шахматнай або шашачнай партыі, паміж дэбютам і эндшпілем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трапапа́ўза
(ад гр. tropos = паварот, змяненне + паўза)
пераходны слой паміж трапасферай і стратасферай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шкафу́т
(гал. schavot)
частка верхняй палубы судна паміж фок-мачтай і грот-мачтай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
блі́зкасць ж., в разн. знач. бли́зость; (по содержанию — ещё) ро́дственность, родство́ ср.;
б. го́рада — бли́зость го́рода;
б. свя́та — бли́зость пра́здника;
б. памі́ж людзьмі́ — бли́зость ме́жду людьми́;
б. тэм — бли́зость (ро́дственность, родство́) тем
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пракі́нуць сов.
1. (сквозь что-л.) пробро́сить, проки́нуть;
п. вяро́ўку памі́ж суко́ў — пробро́сить (проки́нуть) верёвку ме́жду су́чьев;
2. в др. знач. пробро́сить; промахну́ться;
п. мяч — спорт. пробро́сить мяч;
п. ка́рту — пробро́сить ка́рту
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ме́дыум
(лац. medium = сярэдзіна)
паводле ўяўленняў спірытаў (гл. спірытызм), пасрэднік паміж людзьмі і «духамі».
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Пату́х ’певень’ (стол., Сл. Брэс.). Да пяту́х (гл.). Ацвярдзенне губных перад е (< е), я мае месца ў вузкай паласе паміж паўдн.-зах.-бел. і зах.-палес. гаворкамі, напрыклад: баліціса ’мыць бялізну’, памаць, дзеваць (ДАБМ, к. 19).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прасве́т ’светлая паласа на неасветленым’, ’прамежак, свабодная прастора паміж блізкімі прадметамі’ (ТСБМ, Нас.), ’праём акна’ (ТСБМ, Шушк.). Рус. просве́т, укр. просві́ток, польск. przeswit, чэш. průsvit. Нульсуфіксальны дэрыват ад прасвяціць < свяціць. Сюды ж прасве́тны ’празрысты’ (ашм., Стан.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)