Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ра́дыу знач.вык froh; erfréut (чаму-н. über A);
ра́ды ба́чыць вас ich fréue mich, Sie zu séhen;
ра́ды (ці) не ра́ды wohl oder übel; гл. тс. рад
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дані́наж.
1. (падатак) Tribút m -(e)s, -e; Zwángsabgaben pl;
2.перан. der Tribút; das Schúldige (sub);
◊
адда́ць дані́нучаму-н.éiner Sáche Tribút zóllen; etwas genügend würdigen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
surrender
[səˈrendər]1.
n.
здава́ньне n., зда́ча, адмо́ва, састу́пка f.; капітуля́цыя f.
2.
v.t.
1) здава́ць
2) адмаўля́цца, саступа́ць
3.
v.i.
здава́цца, капітулява́ць; аддава́цца чаму́
to surrender oneself to grief — адда́цца журбе́, го́ру
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
verhélfen*vi (j-m zu D) дапамага́ць, садзе́йнічаць (каму-н., чаму-н.);
zum Sieg ~ дапамагчы́ атрыма́ць перамо́гу
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vórziehen*vt
1) заве́сіць (фіранку)
2) (D) аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н.)
3) падця́гваць напе́рад (войскі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
sympathisíerenvi (mit D) сімпатызава́ць (каму-н., чаму-н.), адчува́ць сімпа́тыю (да каго-н., да чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Кеп ’дурань, блазан’ (Гарэц., Нас. Сб., Шпіл., Янк. БП). Укр.кеп ’тс’. Бел. і ўкр. словы запазычаны з польск.kiep ’тс’, якое ўзводзіцца да прасл. формы kъpъ (Слаўскі, 2, 151). Больш верагодным здаецца тлумачэнне польск.kiep як слова балт. паходжання. Параўн. літ.kẽpis ’разява’, якое, аднак, не мае задавальняючай этымалогіі. Незразумела, чаму Лаўчутэ (Балтизмы, 113), адносячы вытворнае ад кеп > кепска да ліку балтызмаў, не выказала сваёй думкі наконт лексемы кеп. Дабрадомаў (вусна) выказаў думку аб магчымым паходжанні бел., укр. і польск.кеп, kiep ад булг.*kȁp ’ідал, балван’ (вядома, што ст.-слав.капиште ’капішча, язычніцкі храм’ таго ж паходжання).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Баўку́н ’ярмо для запрагання аднаго вала’ (КЭС, лаг.), частка ярма’ (Сцяц.). Укр.бовку́н ’ярмо для аднаго вала; вол, якога запрэглі ў адзіночку; вялікі сноп чароту’, рус.дыял.болку́н ’вупраж валоў’. Шаравольскі (Рум., 55) выводзіў укр. слова (без бел. і рус. матэрыялу) з рум.boŭ ’бык, вол’ + суф. ‑ун; так і Рудніцкі, 157. Фасмер, 1, 188 (без бел. і ўкр. матэрыялу), выводзіў з об‑ і валоку. Гэту этымалогію можна прыняць. Дзеяслоўны вакалізм быў у ступені рэдукцыі (*vъlk‑ < *vьlk‑). Такая этымалогія робіць зразумелым, чаму, напр., ва ўкр. гаворках бовку́н азначае і сноп чароту’ (*’тое, што цягнуць, нясуць, ахапка’). Гл. Краўчук, ВЯ, 1968, № 4, 127.