фармацэ́ўт, ‑а, М ‑ўце, м.
Спецыяліст з фармацэўтычнай адукацыяй. [Настуля] таксама вучыцца ў медыцынскім вучылішчы на фармацэўта. Гроднеў.
[Грэч. pharmakeus — які робіць лякарства ад pharmakon — лякарства.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпажы́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Спартсмен, спецыяліст па фехтаванню на шпагах. Адбыліся фіналы камандных спаборніцтваў шпажыстаў. «Звязда».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электразва́ршчык, ‑а, м.
Рабочы, спецыяліст па электразварцы. Сахор вельмі добры электразваршчык, а спецыялісту заўсёды работы хапае. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эліні́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Паклоннік і знаўца старажытнай Грэцыі, элінскай культуры; спецыяліст у галіне старагрэчаскай філалогіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяду́чы, -ая, -ае.
1. Які прыводзіцца ў рух рухавіком (спец.).
Вядучыя колы аўтамабіля.
2. Які ідзе наперадзе; галоўны.
В. самалёт.
3. Які з’яўляецца галоўным; кіруючы.
В. інстытут.
В. спецыяліст.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сардэ́чнік¹, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).
1. Чалавек, які хварэе на сэрца.
2. Урач, спецыяліст па хваробах сэрца; кардыёлаг.
|| ж. сардэ́чніца, -ы, мн. -ы, -ніц (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перакла́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Спецыяліст, які займаецца перакладамі з адной мовы на другую.
П. з польскай мовы.
|| ж. перакла́дчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
|| прым. перакла́дчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эсперанты́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяліст па эсперанта; той, хто карыстаецца мовай эсперанта.
|| ж. эсперанты́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. эсперанты́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КРЫШТАПО́ВІЧ (Леў Яўстафавіч) (н. 25.7.1949, в. Пекалін Смалявіцкага р-на Мінскай вобл.),
бел. філосаф. Д-р філас. н. (1998). Скончыў БДУ (1976). З 1976 у Гомельскім ун-це, з 1980 у Ін-це філасофіі і права Нац. АН Беларусі. У 1996—97 вядучы спецыяліст Сакратарыята Вярх. Савета Рэспублікі Беларусь. З 1997 у Ін-це сац.-паліт. даследаванняў пры Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Навук. працы па праблемах філасофіі сацыялізму, сусв. культ.-цывілізацыйнага працэсу, сац.-эканам., паліт. і нац.-дзярж. развіцця Беларусі ў сучасных умовах.
Тв.:
Философия социализма. Мн., 1996;
Брестская церковная уния (прошлое и настоящее). Мн., 1996 (разам з І.В.Катляровым);
Беларусь: твой путь? Мн., 1997 (разам з В.А.Храмавым);
Белоруссия и русская цивилизация. Мн., 1999.
т. 8, с. 530
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бураві́к, ‑а, м.
Спецыяліст па бурэнню. Буравікам не да гуляння, буравікі павінны да цвёрдай сваёй дабурыцца мэты. Лось.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)