са́ нкавы , ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да санак. Там [у полі] ішла вузенькая дарога — санкавы след . Чорны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заме́ сці сов. в разн. знач. и́ ; (снегом — ещё ) занести́ , завью́ жить;
з. сме́ цце — замести́ му́ сор;
сне́ гам замяло́ ўсе сце́ жкі — сне́ гом замело́ (занесло́ , завью́ жило) все тропи́ нки;
◊ з. сляды́ (след ) и́ следы́ (след )
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тра́ са , -ы, мн. ж.
1. Лінія на карце або на зямной паверхні, якая намячае кірунак чаго-н.
Т. трубаправода.
2. Дарога, шлях.
Аўтамабільная т.
Паветраная т.
3. След , які пакідае за сабой трасіруючая куля, снарад і пад.
Т. ракеты.
|| прым. тра́ савы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Tá pfe f Tá pfen m след нагі́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
абсачы́ ць , ‑сачу, ‑сочыш, ‑сочыць; зак. , каго-што .
Разм. Абгледзець, разгледзець, правесці назіранне; высачыць. [Коля] мог абсачыць за суткі шырокі круг мясцовасці, узяць на памяць кожны след . Чорны . Немцам, нарэшце, удалося напасці на след партызан і нават абсачыць месца, дзе стаяў цяпер іх атрад. Сачанка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АДА́ МАЎ МОСТ ,
ланцуг скал, водмеляў, невял. каралавых астравоў у Полкскім праліве, паміж п-вам Індастан і в-вам Шры-Ланка. Даўж. каля 30 км . Належыць Індыі і Шры-Ланцы. След былой сухапутнай сувязі в-ва Шры-Ланка з мацерыком Еўропы — Азіі.
Назва звязана з паданнем пра шлях Адама, выгнанага з раю на зямлю (на в-аў Шры-Ланка), які перайшоў на Ам. на мацярык.
т. 1, с. 91
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Стапа́ ‘адзінка падліку пісчай паперы, роўная 1000 лістоў’ (ТСБМ ), stapá або stupień ‘ступня’ (Пятк. 2 ). Параўн. укр. стопа́ ‘ступня; стос’, рус. стопа́ ‘ступня; старая мера’, стараж.-рус. стопа ‘ступня, падэшва нагі; крок’, польск. stopa ‘ступня, мера даўжыні’, чэш. stopa ‘тс’, славац. stopa ‘тс’, в.-луж. stopa ‘нага, след нагі, крок; мера’, н.-луж. stopa ‘тс’, серб.-харв. сто̀па ‘ступня, след , крок; мера’, славен. stópa ‘крок, след , ступня’, балг. стъпа́ ло ‘ступня’, стъпка ‘крок’, макед. стапало ‘ступня’, станка ‘крок, мера’, ст.-слав. стопа след , ступня, крок’. Прасл. *stopa ‘падэшва (нагі), след (нагі)’; якое з’яўляецца аддзеяслоўным назоўнікам ад незахаванага прасл. *stepti (гл. ступіць ) з чаргаваннем e/o ; Борысь , 578; гл. яшчэ Фасмер , 3, 766–767 з аглядам літ-ры; ЕСУМ , 5, 426–427.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адпяча́ так , ‑тка, м.
Спец. След ад пальцаў, які астаўся на чым‑н. Адпячаткі пальцаў на кнізе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трасёр , ‑а, м.
Прыстасаванне ў дне снарада, дзякуючы якому снарад пры палёце пакідае пасля сябе след .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прысле́ дзіць ’прасачыць’ (віл. , Сл. ПЗБ ). Укр. присліди́ ти ’высачыць’. Гл. след
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)