Перамы́чачкі (перэму́чэчкі) ’недапрадзеная частка мычкі, якая мыканнем рыхтуецца на другаснае прадзіва’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перамы́чачкі (перэму́чэчкі) ’недапрадзеная частка мычкі, якая мыканнем рыхтуецца на другаснае прадзіва’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ператоч, ператоча, ператочча ’перагародка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перагаво́рка ’плётка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пераганя́нка ’адгон, знятае малако’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перагу́д ’працяжнае гудзенне, якое то заціхае, то узмацняецца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перакабе́нчыцца ’перамучыцца, доўга пакутуючы’, ’адпакутваць ад хваробы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пераказі́цца (перэ́казіцца) ’вельмі змяніцца тварам пад уплывам чагосьці дужа непрыемнага’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пераму́снік (пэрэму́снік) ’частка аброці — наморднік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перацяплі́цца (перэі(епліцца) ’перагарэць, стаць попелам’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перабі́тка ’старое рэчышча ракі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)