исчисле́ние
1. (действие)
2.
дифференциа́льное исчисле́ние дыферэнцыя́льнае вылічэ́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
исчисле́ние
1. (действие)
2.
дифференциа́льное исчисле́ние дыферэнцыя́льнае вылічэ́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
раху́нак, -нку і -нка,
1. -нка. Дакумент з указаннем належнай сумы грошай за адпушчаны тавар ці выкананую работу.
2. -нку. Дакументальна аформленае права асобы або ўстановы, арганізацыі праводзіць праз банк розныя грашовыя аперацыі; дакумент, які дае такое права і адлюстроўвае стан фінансавых разлікаў, наяўнасць грашовых укладаў.
3. -нку.
4. -нку,
Асабовы рахунак — рахунак у банку, адкрыты на пэўную асобу.
Бягучы рахунак — рахунак укладчыка ў банку
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Лі́чба ’знак для абазначэння ліку’, ’сума, лік, колькасць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
го́лас, -у,
1. Гукі, якія ўтвараюцца ваганнем галасавых звязак, што знаходзяцца ў горле.
2. Асобная самастойная партыя многагалосага твора вакальнай і інструментальнай музыкі.
3. Меркаванне, выказванне, думка.
4. Права заяўляць сваё меркаванне пры вырашэнні дзяржаўных пытанняў.
5. Клавіш музычнага інструмента (
На ўвесь голас — гучна, на поўную сілу.
У адзін голас — дружна, адзінадушна.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
skill
1. майстэ́рства, уме́льства; во́пыт, спрыт; спра́ўнасць;
show great skill at driving уме́ла вадзі́ць машы́ну;
skill in debate уме́нне ве́сці дэба́ты;
skill in lecturing майстэ́рства ле́ктара;
basic skills гало́ўныя ўме́нні (чытанне, пісьмо,
2. кваліфіка́цыя; та́лент; прафе́сія;
professional skills прафесі́йная кваліфіка́цыя;
language skills маўле́нчыя на́выкі і ўме́нні;
skill formation падрыхто́ўка кваліфікава́ных ка́драў;
creati ve/inventive skill тво́рчы/вынахо́дніцкі та́лент;
skill in speech дар сло́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
палічы́ць, ‑лічу, ‑лічыш, ‑лічыць;
1.
2. Прыйсці да якой‑н. думкі аб чым‑н.; вырашыць.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лі́чба, ‑ы,
1. Знак для абазначэння ліку.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пералічы́ць, ‑лічу, ‑лічыш, ‑лічыць;
1. Палічыць, злічыць адно за другім усё, усіх, зрабіць
2. Злічыць нанава, яшчэ раз.
3. Падаць у другіх велічынях.
4. Перавесці на чый‑н. рахунак.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гру́бы, ‑ая, ‑ае.
1. Вялікі, тоўсты.
2. Цвёрды, каляны, шурпаты на дотык.
3. Проста зроблены, недасканала або няўмела апрацаваны.
4. Няветлівы, некультурны, рэзкі.
5. Рэзкі, непрыемны на слых (пра гукі, голас і пад.).
6. Не зусім дакладны, прыблізны.
7. Які выходзіць за межы элементарных правіл, заслугоўвае асуджэння.
8. ‑ая.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разлічы́ць, ‑лічу, ‑лічыш, ‑лічыць;
1. Правёўшы
2. і
3. Выдаць зарплату.
4. Правесці разлік у страі.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)