He descended in a parachute — Ён спусьці́ўся на парашу́це
2) напада́ць, наско́кваць, накіда́цца
3) перадава́цца ў спа́дчыне
4) пахо́дзіць
5) зьніжа́цца, апуска́цца (да ні́зкага ўчы́нку)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ambush
[ˈæmbʊʃ]1.
n.
зало́га; заса́да f. (лю́дзі або́ ме́сца)
to lie in ambush — засе́сьці ў заса́ду
2.
v.t.
1) напада́ць з заса́ды
2) рабіць зало́гу
3.
v.i.
ляжа́ць у заса́дзе; прыто́йвацца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
surprise
[sərˈpraɪz]1.
n.
1) зьдзіўле́ньне n
2) неспадзява́нка f., сюрпры́з -у m.
2.
adj.
неспадзява́ны
surprise attack — неспадзява́ны напа́д
3.
v.i.
1) зьдзіўля́ць, ура́жваць
2) напада́ць, засьпява́ць зьняна́цку
•
- take by surprise
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
spadać
spada|ć
незак.
1. падаць; звальвацца; валіцца; зрывацца;
2. падаць; зніжацца; змяншацца; слабець;
3. абрыньвацца; звальвацца; нападаць; удараць;
4. падаць; звісаць; спадаць;
\\j! разм. адчапіся!; адлезь!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
узду́маць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
1. Нечакана задумаць, захацець зрабіць што‑н. — Не ўздумайце страляць, — крыкнуў праваднік. — Мы партызаны. Вядзіце нас да начальства.Новікаў.Мажэйка вырашыў рашуча адбівацца ад усіх, хто ўздумае на яго нападаць.Шахавец.// Надумаць. — З інспектарам аблана Віктарам Кучэрыным нам даводзілася ездзіць даволі часта, і паміж намі ўстанавілася такая блізкасць, пры якой кожны меў права распытваць другога, што толькі ўздумае.Карпюк.
2.каго-што і здадан.сказам. Разм. Успомніць, прыпомніць. Маці .. ніяк не магла ўспомніць і выгаварыць сынава імя. Возьме дзіця на рукі, а як зваць, не ўздумае.Васілевіч.Хацела [Алена] запрасіць: «Прыходзьце вы да нас», але ўздумала, што не яна гаспадыня тут, — Ядзя павінна запрашаць.Лось.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
charge2[tʃɑ:dʒ]v.
1. назнача́ць, запро́шваць цану́
2. запі́сваць на чый-н. раху́нак;
Charge this to my account. Запішыце гэта на мой рахунак.
3. даруча́ць;
He was charged with an important mission. Яму даручылі важную справу.
4. абвінава́чваць
5. атакава́ць, напада́ць; накі́двацца; ры́нуцца
6.tech. зараджа́ць
7. нагружа́ць, загружа́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Барані́ць (БРС, Шат., Касп., Гарэц., Мал., Нас.). Рус. (ст.) (о)борони́ть, укр.борони́ти, польск.bronić, чэш.brániti, ст.-слав.бранити, балг.бра́ня, серб.-харв.бра́ити. Прасл.borniti bornʼǫ ’бараніць’. Вытворнае ад прасл.bornь ’вайна, барацьба, абарона; зброя’ (рус.бо́ронь ’барацьба, перашкода’, ст.-слав.брань ’бітва, бой’, балг. (ст.) бран, серб.-харв.бра̑н (ж.) ’бой’, славен.brȃn (ж.) ’абарона’, чэш.braň ’зброя’, польск.broń ’зброя’ і г. д.), якое паходзіць ад *borti, *borʼǫ ’змагацца’ (гл. бароцца). Фармальна бліжэй да слав.bornь стаіць літ.barnìs сварка, лаянка’ (балта-слав.*barni‑ сварка, барацьба’; Траўтман, 27). Літ-ру далей гл. пад баро́цца. Параўн. яшчэ Махэк₂, 64 (дэталёва марфалогія), які, аднак, (там жа, 61) знаходзіць роднаснасць з ірл.fó‑bairim ’нападаць’.
4.(на кого — о чувстве, состоянии и т. п.) нахо́дзіць, напада́ць, апано́ўваць, аго́ртваць (каго); ахо́пліваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
assail
[əˈseɪəl]
v.t.
1) напада́ць, атакава́ць
to assail a fortress — напа́сьці на крэ́пасьць
2) апано́ўвць, ахапля́ць
I was assailed with doubts — Мяне́ апанава́лі сумне́вы
3) рэ́зка крытыкава́ць; закіда́ць
I was assailed with questions — Мяне́ закі́далі пыта́ньнямі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
падвалі́ць1, ‑валю, ‑валіш, ‑валіць; зак.
Разм.
1.што і чаго. Падсыпаць вялікую колькасць чаго‑н. Падваліць воз пяску пад прызбу.
2. Выпасці, нападаць дадаткова ў вялікай колькасці. Уначы яшчэ падваліў снег, засыпаў усе сляды і мурашнікі.Караткевіч./убезас.ужыв.За ноч падваліла снегу.
3. Прыйсці, далучыцца да каго‑, чаго‑н. у вялікай колькасці. Алея ажывае.. — хлопцы падвалілі гаманлівай чарадою.Савіцкі./убезас.ужыв.Народу падваліла.
4.перан. Нечакана прыйсці, з’явіцца (пра шчасце, удачу і пад.). — Бачыш, сын, якое нам шчасце падваліла? За нашага старога.. [каня] нам далі маладую Сівую, — апярэдзіў бацька маё пытанне.Дамашэвіч.
падвалі́ць2, ‑валю, ‑валіш, ‑валіць; зак., што і чаго.
Зваліць злёгку, нямнога (пра сукно, воўну і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)