КАЛЕКТЫ́ЎНАЯ ЎЛА́СНАСЦЬ,
форма ўласнасці, пры якой маёмасць належыць калектывам грамадзян. Паводле Закону «Аб уласнасці ў Рэспубліцы Беларусь» ад 11.12.1990 К.ў. маюць арэндныя і калект. прадпрыемствы, кааператывы, акц. і гасп. т-вы, асацыяцыі, грамадскія, рэліг. і інш. арг-цыі і аб’яднанні.
Ва ўласнасці арэнднага прадпрыемства знаходзяцца прадукцыя і даходы, атрыманыя ў выніку выкарыстання арандаванай маёмасці, а таксама інш. маёмасць, набытая на законных падставах. Уласнасць калект. прадпрыемстваў узнікае, калі прац. калектыў поўнасцю набудзе маёмасць адпаведнага прадпрыемства. Уласнасцю акц т-ва з’яўляюцца маёмасць і грашовыя ўзносы яго ўдзельнікаў, вырабленая ім прадукцыя, атрыманыя даходы і інш. Удзельнікамі гасп. т-ва могуць быць прадпрыемствы, установы, арг-цыі, дзярж. органы і грамадзяне, іх уласнасць складаецца з укладаў і маёмасці ад гасп. дзейнасці. Грамадскія арг-цыі маюць права мець ва ўласнасці будынкі, жыллёвы фонд, грашовыя сродкі і інш. Ва ўласнасці рэліг. арг-цый закон прадугледжвае знаходжанне будынкаў, культавых рэчаў, грашовых сродкаў і інш. Уласнікамі маёмасці, якая адносіцца да К.ў, з’яўляюцца толькі прадпрыемствы, арг-цыі і аб’яднанні са статусам юрыд. асобы.
т. 7, с. 460
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
панажыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Нажыць паступова што‑н. (пра маёмасць).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транжы́р, ‑а, м.
Разм. Той, хто неразумна, марна траціць (грошы, маёмасць і пад.); марнатравец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пеку́лій
(лац. peculium = уласнасць, маёмасць)
маёмасць, якая выдзялялася галавой сям’і ў карыстанне яе членам у Стараж. Рыме.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
estate [ɪˈsteɪt] n.
1. маёнтак; сядзі́ба
2. BrE раён; зо́на;
a housing estate жылы́ раён;
an industrial estate прамысло́вая зо́на
3. law спа́дчына; маёмасць;
real estate нерухо́мая маёмасць, нерухо́масць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
нелікві́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Маёмасць, якая не можа быць выкарыстана на дадзеным прадпрыемстве і падлягае ліквідацыі або продажу.
Распрадажа неліквідаў.
|| прым. нелікві́дны, -ая, -ае.
Н. фонд.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перастрахава́ць, -раху́ю, -раху́еш, -раху́е; -раху́й; -рахава́ны; зак., каго-што.
Застрахаваць зноў.
П. сваю маёмасць.
|| незак. перастрахо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перастрахо́ўванне, -я, н. і перастрахо́ўка, -і, ж.
|| прым. перастрахо́вачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спажы́так, -тку, м.
1. Тое, што служыць для харчавання, для ежы, а таксама рэчы, якімі карыстаюцца; маёмасць.
2. перан. Карысць, каштоўнасць.
С. ад кветак вялікі.
3. Карыстанне.
Аддаць людзям на с.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сунасле́днік, ‑а, м.
Той, хто атрымлівае ў спадчыну якую‑н. маёмасць сумесна з кім‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
posiadłość
ж. нерухомая маёмасць; нерухомасць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)