Трымана́ ‘надакучлівы чалавек’ (Мат. Гом.). Відаць, да трымані́ць ‘гаварыць абы-што, хлусіць’ (гл. траманіць, для якога прапануецца літоўская крыніца запазычання). Можа быць звязана з мані́ць, ману́ць, аднак па значэнні і па форме слова бліжэй да славен. tŕmen ‘упарты, капрызны, натурысты’, харв. чак. ne trmi ‘не ўпірайся’, якія Борысь (RS, XLI, 1, 40 -41) узводзіць да прасл. *trьměti ‘тырчаць, заставацца на сваім, упірацца’, што дало каўзатыў *trimati (Борысь, 652), гл. трымаць. У такім выпадку трыманіць можа быць другасным утварэннем ад назоўніка або прыметніка, параўн. укр. тримни́й ‘трывалы’; сюды ж, магчыма, і ўкр. тримо́нний няпэўнага значэння і паходжання (ЕСУМ, 5, 638).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

engrave

[ɪnˈgreɪv]

1.

v.t.

выраза́ць (на дрэ́ве, мэта́ле, шкле), гравірава́ць

2.

v.i. (on)

застава́цца, захо́ўвацца ў па́мяці

His mother’s face was engraved on his memory — Ма́тчын твар захава́ўся ў яго́най па́мяці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

survive [səˈvaɪv] v.

1. выжыва́ць, застава́цца жывы́м;

survive a disease заста́цца жывы́м пасля́ хваро́бы;

The custom still survives. Гэты звычай яшчэ захоўваецца.

2. перажыва́ць (каго-н.);

She survived her husband by five years. Яна перажыла свайго мужа на пяць гадоў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

powtarzać

powtarza|ć

незак. паўтараць;

~j (cie) za mną! — паўтарай(це) за мной!;

~ć rok (klasę) — заставацца на другі год

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

стра́шна

1. прысл. fürchterlich, schrcklich, entstzlich;

2. у знач. вык безас. ängstlich; bnge;

мне стра́шна ich hbe Angst, mir ist Angst [bnge];

стра́шна ду́маць, што … es ist nicht uszudenken, dass …;

тут стра́шна застава́цца аднаму́ hier hat man Angst, allin zu bliben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

само́та, ‑ы, ДМ самоце, ж.

1. Адзінота, знаходжанне ў адзіноцтве. Пісар Васількевіч сядзеў у сваім запаветным пакойчыку, дзе ён часта любіў заставацца ў самоце. Колас.

2. Стан, самаадчуванне самотнага; смутак, туга. У роспачы і самоце, Аляксей ішоў сам не ведаючы куды. Вітка. Не плач, шматпакутная маці! Мы прыйдзем і ласкай сагрэем тваё набалелае сэрца, І знікне самота з вачэй. Панчанка. / у вобразным ужыв. Самота выльецца слязамі, Як хмара цёмная — дажджом. Лось. Нылі тэлефонныя правады, выплаквалі ў адвечны прастор сваю самоту. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

observation [ˌɒbzəˈveɪʃn] n.

1. назіра́нне, вывучэ́нне;

an observation tower назіра́льная вы́шка;

under observation пад назіра́ннем;

escape observation застава́цца незаўва́жаным, прахо́дзіць па-за назіра́ннем

2. (on/about) заўва́га, выка́званне;

make an observation on smth. рабі́ць заўва́гу нако́нт чаго́-н., заўважа́ць што-н.

3. назіра́льнасць, нагляда́льнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hier adv тут;

~ und da дзе-нідзе́;

von ~ an адсю́ль;

~ behlten* пакіда́ць пры сабе́, не адпуска́ць ад сябе́;

~ bliben* застава́цца тут

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

предпочита́ть несов. аддава́ць перава́гу (каму, чаму, перад кім, перад чым, над кім, над чым); лічы́ць за ле́пшае;

предпочита́ть поле́зное прия́тному аддава́ць перава́гу кары́снаму пе́рад (над) прые́мным;

он предпочита́ет остава́ться до́ма ён лі́чыць за ле́пшае застава́цца до́ма;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зімава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе; незак.

1. Жыць дзе‑н. зімой, заставацца дзе‑н. на зіму. Зімаваць на палярнай станцыі. □ На пустых званіцах зімавалі кажаны. Чорны. Цэлае мора высокай парыжэлай травы засталося зімаваць .. [на балоце], бо сюды не зойдзе ні гавяда, ні чалавек з касой. Колас. // Быць пакінутым на зіму, у племя (пра жывёлу). Зімавала дваццаць авечак.

2. Пераносіць холад, знаходзячыся ў грунце (пра расліны). Яравыя культуры ў нашых раёнах не могуць зімаваць.

•••

Зіму зімаваць — перабываць дзе‑н. зімовы час.

Пазнаць, дзе ракі зімуюць гл. пазнаць.

Паказаць, дзе ракі зімуюць гл. паказаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)