occasional

[əˈkeɪʒənəl]

adj.

1) рэ́дкі, выпадко́вы

an occasional thunderstorm — выпадко́вая навальні́ца

2) прынаго́дны

occasional poetry — прынаго́дная паэ́зія

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

random​2 [ˈrændəm] adj. зро́блены або́ ска́заны наўздага́д; выпадко́вы; хааты́чны;

a ran dom remark выпадко́вая заўва́га;

A few random shots were fired. Было зроблена некалькі хаатычных стрэлаў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

uboczny

пабочны, ускосны; выпадковы;

efekt uboczny — пабочны эфект; пабочнае дзеянне;

produkt uboczny — пабочны прадукт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нево́льный

1. (непроизвольный) міжво́льны, мімаво́льны; (случайный) выпадко́вы;

нево́льная ложь міжво́льная (мімаво́льная) хлусня́;

нево́льное движе́ние міжво́льны (мімаво́льны) рух;

нево́льный вздох міжво́льны (мімаво́льны) узды́х;

2. (вынужденный) вы́мушаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

okazyjny

okazyjn|y

выпадковы;

sprzedaż ~a — продаж выпадковых рэчаў (па паніжаных коштах);

cena ~a — выпадковая цана

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

знаёмы

1. bekánnt, vertráut;

2. у знач. наз. м. Bekánnte (sub) m -n, -n;

мой да́ўні знаёмы ein álter Bekánnter von mir;

выпадко́вы знаёмы ein zúfälliger Bekánnter

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аванту́ра, ‑ы, ж.

1. Рызыкоўная беспрынцыповая падазроная справа, распачатая без уліку рэальных умоў і сіл з надзеяй на выпадковы поспех. Ваенная авантура. Палітычная авантура. □ Ёсць вайна — авантура, якая задавальняе інтарэсы дынастыі, апетыты грабежніцкай шайкі, мэты герояў капіталістычнай нажывы. Ёсць вайна — і гэта адзіная законная вайна ў капіталістычным грамадстве — супроць прыгнятальнікаў і занявольнікаў народа. Ленін.

2. Сварка, скандал. — Трэба бегчы з гэтай кватэры. Вернуцца гаспадары і ўчыняць нам авантуру... Прокша.

[Фр. aventure.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

утвары́цца, утворыцца; зак.

1. Атрымацца ў выніку чаго‑н., з’явіцца. На дарогах утварыліся снежныя завалы. Новікаў. Шафу мы крыху адсунулі ад сцяны, і за ёю ўтварыўся невялічкі куточак. Кавалёў. // Арганізавацца. Утварылася новае спартыўнае таварыства. □ Утварылася сусветная сацыялістычная сістэма — дзецішча міжнароднага пралетарыяту, яго галоўная заваёва, яго гордасць і надзея. «Звязда».

2. Узнікнуць у сувязі з чым‑н. На нейкі час у хаце ўтварыўся пэўны непарадак. Нечарговы выпадковы сход разгаманіўся вельмі актыўна. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

haphazard

[,hæpˈhæzərd]

1.

n.

вы́падак -ку m.

2.

adj.

выпадко́вы; наздага́д, наўга́д, наўда́чу

haphazard answer — адка́з наўда́чу

3.

adv.

выпадко́ва; наздага́д, наўга́д, наўда́чу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

passing​2 [ˈpɑ:sɪŋ] adj.

1. які́(што) прахо́дзіць; які́(што) міна́е

2. мімалётны, імгне́нны;

passing fancy мімалётнае захапле́нне

3. павярхо́ўны, выпадко́вы;

a passing glance бе́глы по́зірк

♦

passing belief па-за ме́жамі чалаве́чага разуме́ння, невераго́дны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)