дели́ть несов., в разн. знач. дзялі́ць; (разделять — ещё) падзяля́ць;

◊

дели́ть всё попола́м дзялі́ць усё папала́м;

дели́ть хлеб и соль дзялі́ць хлеб і соль;

дели́ть не́чего няма́ чаго́ дзялі́ць;

дели́ть шку́ру неуби́того медве́дя дзялі́ць ску́ру незабі́тага мядзве́дзя;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

задева́ть​I несов.

1. (цепляться — за что) чапля́цца, зачапля́цца; (зацеплять — что) зачапля́ць; (касаться — чего) дакрана́цца (да чаго), кра́таць (што);

2. (трогать — кого, что) чапа́ць, крана́ць;

3. перен. (волновать) хвалява́ць, крана́ць, кра́таць; (сердить) злава́ць, гняві́ць; (оскорблять) абража́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заде́ть сов.

1. (зацепиться — за что) зачапі́цца; (зацепить — что) зачапі́ць; (коснуться — чего, тронуть — что) зачапі́ць, крану́ць (што), дакрану́цца (да чаго);

2. (тронуть — кого) зачапі́ць, закрану́ць, крану́ць;

3. перен. (взволновать) усхвалява́ць, крану́ць; (рассердить) раззлава́ць, угняві́ць; (оскорбить) абра́зіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dúrsten, dürsten vi смя́гнуць, адчува́ць сма́гу;

nach etw. (D) ~ пра́гнуць, жада́ць чаго́-н.;

mich dürstet мне хо́чацца піць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éingewöhnen

1. vt прывуча́ць

2. ~, sich (in a) прывыка́ць (да чаго-н.); звыка́цца, асво́йвацца (з чым-н.); акліматызава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entríngen*

1. vt (D) вырыва́ць (у каго-н.)

2. ~, sich (D) вы́рвацца (у каго-н. з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entsétzen II

1. vt пужа́ць, пало́хаць, прыво́дзіць у жах

2. ~, sich (über A, vor D) жаха́цца (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entstéhen* vi (s)

1) узніка́ць

2) выніка́ць (з чаго-н.);

◊

was auch daráus ~ mag няха́й бу́дзе, што бу́дзе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erlássen* vt

1) выдава́ць (законы)

2) вызваля́ць (ад чаго-н.);

éine Stráfe ~ здыма́ць ка́ру;

éinen Beféhl ~ вы́даць зага́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erpícht a (auf A) сква́пны; ла́сы (на што-н.);

auf etw. (A) ~ sein быць ахво́чым да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)