сутыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. сутыкацца — сутыкнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трубапрака́тны, ‑ая, ‑ае.

Які звязаны з вырабам труб пракаткай. Трубапракатны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэнірава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан трэніраванага. Трэніраванасць сэрца. Трэніраванасць спартсмена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узві́нчанасць, ‑і, ж.

Разм. Стан узвінчанага (у 2 знач.). Узвінчанасць нерваў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умі́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан умільнага. Умільнасць позірку. Пачуццё ўмільнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падраздзяля́цца

1. zerfállen* vi (s), sich untertéilen;

2. зал. стан éingeteilt [geglíedert] wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

серабры́цца

1. sílbern schímmern, wie Sílber schímmern;

2. зал. стан versílbert wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тра́ціцца разм. Geld áusgeben* [verschwénden]; Áusgaben máchen; зал. стан veráusgabt [áusgegeben] wérden; гл. траціць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

учыня́цца

1. гл. учыніцца;

2. (зал. стан да учыняць, учыніць) vollführt* [getán, verübt,begángen] wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

exaltation

[,egzɔlˈteɪʃən]

n.

1) павышэ́ньне, узвышэ́ньне n.

2) захапле́ньне n.; стан узбу́джанасьці; надме́рная ўзбуджа́льнасьць; экзальта́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)