ганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1. Прымушаць рухацца, перамяшчацца шматразова або ў розных напрамках (звычайна пра жывёлу).
2. Перакідваць, перакочваць з месца на месца.
3.
4.
5. Праследаваць звера, ісці па яго слядах.
6. Прымушаць пакінуць якое‑н. месца; выганяць, праганяць.
7.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ва́дзіць, ‑дзіць;
•••
вадзі́ць, ваджу́, во́дзіш, во́дзіць;
1.
2.
3.
4.
5.
6. Кіраваць гульнямі, танцамі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паро́да, ‑ы,
1. Група свойскай жывёлы аднаго віду і агульнага паходжання, якая адрозніваецца ад іншых груп пэўнымі прыкметамі.
2. Разнавіднасць раслін.
3.
4.
5.
6. Мінерал або сукупнасць мінералаў, якія з’яўляюцца састаўной часткай зямной кары.
7. О Бітумінозныя пароды — асадкавыя горныя пароды (пяскі, пясчанікі, вапнякі і інш.), у якіх ёсць прыродны бітум. Мацярынская парода — верхні слой горных парод, на якім пад уздзеяннем біялагічных і біяхімічных працэсаў, а таксама пад уплывам дзейнасці чалавека адбываецца ўтварэнне глебы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НОВАСІБІ́РСКАЯ ВО́БЛАСЦЬ Размешчана на
Вядучае месца ў прам-сці належыць машынабудаванню і металаапрацоўцы (
Літ.:
Фурсова Е.Ф. Традиционно-бытовые особенности культуры белорусов-переселенцев конца XIX — начала XX в. (по материалам этнографических экспедиций) // Белорусы в Сибири. Новосибирск, 2000;
Лыч Л.М. Национально-культурное строительство в
М.Л.Страха, Г.Г.Сяргеева.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пане́сці, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце;
1. Узяўшы ў рукі або нагрузіўшы на сябе, пачаць перамяшчаць, дастаўляць куды‑н.
2. Пацягнуць сілай свайго руху.
3.
4.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разне́сці, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце;
1. Носячы, даставіць кожны прадмет у пэўнае месца, пэўнай асобе.
2. Размеркаваць, запісаўшы ў розных месцах; распісаць.
3.
4. Рассеяць, развеяць; разагнаць.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чужы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які належыць каму‑н. іншаму (іншым), з’яўляецца ўласнасцю другога (другіх).
2.
3. Не звязаны сваяцкімі ці блізкімі адносінамі, агульнай працай і пад.
4. Які не з’яўляецца месцам пастаяннага жыхарства, радзімай для каго‑н.
5. Далёкі па сваіх поглядах, інтарэсах ад чаго‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пусці́ць
1.
2. (воду, газ) пусти́ть, откры́ть;
3. вы́делить, пусти́ть;
4.
◊ п. карані́ — пусти́ть ко́рни;
п. слязу́ — пусти́ть слезу́;
п. з (агнём) ды́мам — сжечь, спали́ть;
п. на ве́цер — пусти́ть на ве́тер;
п. на самацёк — пусти́ть на самотёк;
п. з то́рбай — пусти́ть по́ миру;
п. пагало́скі — разнести́ молву́;
п. на свет — произвести́ на свет;
не п. на паро́г (на во́чы) — не пусти́ть на поро́г (на глаза́);
п. пыл у во́чы — пусти́ть пыль в глаза́;
п. (сабе́) ку́лю ў лоб — пусти́ть (себе́) пу́лю в лоб;
п. у паве́тра — взорва́ть;
п. у расхо́д — пусти́ть в расхо́д;
п. у ход — пусти́ть в ход;
п. чырво́нага пе́ўня — пусти́ть кра́сного петуха́;
п. ю́шку — пусти́ть кровь; уда́рить до кро́ви;
п. казла́ ў агаро́д —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Трус 1, тру́сік ‘кролік, свойскі грызун сямейства заечых, Lepus cuniculus domesticus’ (
Трус 2 ‘ ваганне зямлі, землятрус’ (
Трус 3 (trus) ‘ператрус, вобыск’ (
Трус 4 ‘від бегу каня, трух, трушок’ (
Трус 5 ‘смецце, ламачча, жарства, друзачкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разабра́ць, разбяру, разбярэш, разбярэ; разбяром, разбераце;
1. Разняць што‑н. на састаўныя часткі.
2. Узяць усё па частках, па адным.
3. Прыводзячы ў парадак, рассартаваць, аддзяліць адно ад другога.
4. Спарадкаваць, раздзяліўшы мяса і вантробы, парэзаўшы на часткі (пра мясную тушу).
5. Адрозніць, распазнаць што‑н. (слыхам, зрокам і пад.).
6.
7. і
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)