старо́ста
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старо́ста |
старо́сты |
| Р. |
старо́сты |
старо́стаў |
| Д. |
старо́сту |
старо́стам |
| В. |
старо́сту |
старо́стаў |
| Т. |
старо́стам |
старо́стамі |
| М. |
старо́сце |
старо́стах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ста́ршая
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
ста́ршая |
ста́ршыя |
| Р. |
ста́ршай |
ста́ршых |
| Д. |
ста́ршай |
ста́ршым |
| В. |
ста́ршую |
ста́ршых |
| Т. |
ста́ршай ста́ршаю |
ста́ршымі |
| М. |
ста́ршай |
ста́ршых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
старэ́нькі
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
старэ́нькі |
старэ́нькія |
| Р. |
старэ́нькага |
старэ́нькіх |
| Д. |
старэ́нькаму |
старэ́нькім |
| В. |
старэ́нькага |
старэ́нькіх |
| Т. |
старэ́нькім |
старэ́нькімі |
| М. |
старэ́нькім |
старэ́нькіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стацыяна́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стацыяна́рнік |
стацыяна́рнікі |
| Р. |
стацыяна́рніка |
стацыяна́рнікаў |
| Д. |
стацыяна́рніку |
стацыяна́рнікам |
| В. |
стацыяна́рніка |
стацыяна́рнікаў |
| Т. |
стацыяна́рнікам |
стацыяна́рнікамі |
| М. |
стацыяна́рніку |
стацыяна́рніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ствало́вы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
ствало́вы |
ствало́выя |
| Р. |
ствало́вага |
ствало́вых |
| Д. |
ствало́ваму |
ствало́вым |
| В. |
ствало́вага |
ствало́вых |
| Т. |
ствало́вым |
ствало́вымі |
| М. |
ствало́вым |
ствало́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стра́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стра́жніца |
стра́жніцы |
| Р. |
стра́жніцы |
стра́жніц |
| Д. |
стра́жніцы |
стра́жніцам |
| В. |
стра́жніцу |
стра́жніц |
| Т. |
стра́жніцай стра́жніцаю |
стра́жніцамі |
| М. |
стра́жніцы |
стра́жніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
страмянны́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
страмянны́ |
страмянны́я |
| Р. |
страмянно́га |
страмянны́х |
| Д. |
страмянно́му |
страмянны́м |
| В. |
страмянно́га |
страмянны́х |
| Т. |
страмянны́м |
страмянны́мі |
| М. |
страмянны́м |
страмянны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
страхава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
страхава́льніца |
страхава́льніцы |
| Р. |
страхава́льніцы |
страхава́льніц |
| Д. |
страхава́льніцы |
страхава́льніцам |
| В. |
страхава́льніцу |
страхава́льніц |
| Т. |
страхава́льніцай страхава́льніцаю |
страхава́льніцамі |
| М. |
страхава́льніцы |
страхава́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стру́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стру́ннік |
стру́ннікі |
| Р. |
стру́нніка |
стру́ннікаў |
| Д. |
стру́нніку |
стру́ннікам |
| В. |
стру́нніка |
стру́ннікаў |
| Т. |
стру́ннікам |
стру́ннікамі |
| М. |
стру́нніку |
стру́нніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стры́жаншчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стры́жаншчык |
стры́жаншчыкі |
| Р. |
стры́жаншчыка |
стры́жаншчыкаў |
| Д. |
стры́жаншчыку |
стры́жаншчыкам |
| В. |
стры́жаншчыка |
стры́жаншчыкаў |
| Т. |
стры́жаншчыкам |
стры́жаншчыкамі |
| М. |
стры́жаншчыку |
стры́жаншчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)