Напеўная размова ў вакальна-музычным творы. Пачуўся голас спевака, які не столькі спяваў, колькі гаварыў рэчытатывам.Грамовіч.// Пра манеру гаварыць нараспеў або пець, напеўна дэкламуючы. І ўрэшце Камар загаварыў. Нават не загаварыў, а нібы заспяваў журліва-тонкім рэчытатывам.Караткевіч.
[Іт. recitativo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
та́каць1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Часта ўжываць слова «так»; гаварыць слова «так» як пацвярджальны адказ на што‑н., як знак увагі да слоў субяседніка. — Так, так, — такаў Громаў.Лупсякоў.
та́каць2, ‑ае; незак.
Разм. Тое, што і тахкаць (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тру́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак., што.
Разм. Стамляць, натруджваць да болю працяглай працай, хадой і пад. Каб не трудзіць ногі, дзед Хвядос сеў на мурог.Бажко.[Акцызнік:] — З табой я, відаць, балбачу ўхаластую... Падвярнуў шыю, як бугай... З табой гаварыць... Язык толькі труджу.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ха́нжаства, ‑а, н.
Прытворная, паказная набожнасць, дабрадзейнасць; крывадушша. [Гелена:] — Спадзяюся, вы не асудзіце мяне, калі даведаецеся, што кахала, кахаю і заўсёды буду кахаць яго. [Майка:] — Гэта было б ханжаства...Караткевіч.Думаць адно, а гаварыць вучням другое ён [Лабановіч] не можа. Ніякага ханжаства, крывадушша не дапусціць.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
school3[sku:l]v. стры́мліваць, дысцыплінава́ць;
school oneself in patience трэнірава́ць цярпе́нне;
school one’s tongue вучы́цца не гавары́ць лі́шняга;
school oneself into a habit набыва́ць звы́чку;
school a horse аб’язджа́ць каня́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
cue1[kju:]n.
1.theatre рэ́пліка
2. намёк
♦
give smb. a cue намякну́ць/падказа́ць каму́-н., што рабі́ць або́гавары́ць;
take one’s cue from smb. зразуме́ць чый-н. намёк
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
poprawnie
1. правільна; слушна;
mówić poprawnie — правільна гаварыць;
2. карэктна;
zachowywać się poprawnie — карэктна трымацца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
snuffle
[ˈsnʌfəl]1.
v.i.
1) сапці́ праз зало́жаны нос
2) гавары́ць у нос, гугні́ць, гугня́віць
2.
n.
гугне́ньне n.
•
- the snuffles
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
przemawiać
незак.
1. выступаць; гаварыць прамову; гаварыць;
2. звяртацца;
przemawiać komu do rozumu — старацца прывесці да розуму каго;
przemawiać za kim/czym — заступацца за каго; выступаць у абарону каго; казаць на карысць каму
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ло́гаці, ’стукаць’ (Сл. Брэс.). Няясна. Магчыма, балтызм. Параўн. літ.klegė́ti ’грукаць, стукаць, моцна гаварыць, шумець’. Менш верагодна германізм — са шлёгаць ’біць’ (гл.).