адпусці́ць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць;
1. Дазволіць каму‑н. пайсці, паехаць ці адлучыцца.
2.
3. Перастаць стрымліваць, сціскаць; выпусціць з рук.
4.
5.
6.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адпусці́ць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць;
1. Дазволіць каму‑н. пайсці, паехаць ці адлучыцца.
2.
3. Перастаць стрымліваць, сціскаць; выпусціць з рук.
4.
5.
6.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
day
by day удзе́нь;
by the day : He is paid by the day. Яму плацяць падзённа;
every other day праз дзень;
in those days у ты́я дні; у той час;
the day after tomorrow пасляза́ўтра;
the day before напярэ́дадні;
the day before yesterday заўчо́ра;
the other day (гэ́тымі) дня́мі;
these days цяпе́р;
to this day да сённяшняга дня
♦
April Fool’s Day Дзень сме́ху (1 красавіка);
the Day of Judgement дзень Стра́шнага Суда́, су́дны дзень;
all in a day’s work звыча́йная рэч;
day after day дзень у дзень, дзень пры дні, з дня ў дзень, ко́жны бо́жы дзень;
day in, day out ко́жны дзень, штодзе́нь;
from day to day з дня на дзень;
in this day and age у наш час, у на́шы дні;
one day адно́йчы, калі-не́будзь;
one of these days калі́-не́будзь, адно́йчы (у будучым);
some day калі-не́будзь;
name the day
save for a rainy day адкла́дваць на чо́рны дзень;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
пераве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
час, ‑у,
1. Працягласць існавання ўсіх з’яў рэчаіснасць якая вымяраецца вякамі, гадамі, гадзінамі, мінутамі і пад.
2. Больш-менш пэўны прамежак у паслядоўнай змене гадзін, дзён, гадоў і пад., у які што‑н. адбываецца.
3. Нейкі пэўны момант у паслядоўнай змене гадзін, дзён, гадоў і пад.
4. Перыяд, эпоха, пэўная колькасць гадоў у жыцці чалавецтва, дзяржавы, народа і пад.
5. У філасофіі — усеагульная аб’ектыўная форма існавання матэрыі, якая праяўляецца ў працягласці і паслядоўнасці, неад’емна ад руху.
6. У лінгвістыцы — форма дзеяслова, якая выражае адносіны дзеяння або стану да моманту гаворкі або да якога‑н. іншага моманту.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на I
1. с
2. с
3. с
4. с
5. с
6.
7. с
на II частица на;
◊ вось табе́ і на́! — вот тебе́ и на́!;
на́ табе́! — на́ тебе́!
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)