niezgoda
niezgod|a
ж. нязгода; разлад;
być w ~zie z czym — супярэчыць чаму; не адпавядаць чаму; разыходзіцца з чым;
jabłko ~y — яблык разладу;
siać ~ę — сеяць разлад (сваркі; звады)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dotrzymać
зак. датрымаць, стрымаць;
dotrzymać obietnicy — стрымаць абяцанне;
dotrzymać kroku komu/czemu — ісці ў нагу з кім/чым;
dotrzymać placu (pola) komu — уст. не саступіць каму; устаяць перад кім
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
brzemienny
brzemienn|y
czym, w co багаты; поўны; насычаны чым;
wydarzenia ~e w skutki — падзеі, багатыя на небяспечныя вынікі; падзеі, якія тояць у сабе непажаданыя наступствы;
kobieta ~a — цяжарная
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
baczny
baczn|y
пільны, асцярожны; уважлівы;
~y widz (obserwator) — уважлівы глядач (назіральнік);
mieć ~e oko na kogo/co — мець пільнае вока на каго/што; уважліва сачыць за кім/чым
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
siedzieć
незак. сядзець;
siedzieć jak na szpilkach — сядзець як на іголках;
siedzieć nad czym — сядзець (працаваць) над чым;
siedzieć komu na karku — сядзець у каго на шыі (на карку)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
syty
1. сыты, пад’еўшы;
2. czego сыты чым;
syty chwały i zaszczytów — сыты (здаволены) славай і пашанай;
i wiłk syty i owca cała — і козы сытыя, і сена цэлае
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
szkodzić
szkodzi|ć
незак. шкодзіць;
palenie szkodzić — курэнне шкодзіць здароўю;
(nic) nie szkodzić! — (у адказ на прабачэнне) нічога страшнага!;
co ci szkodzić? разм. што з табой?; у чым праблема?
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wcześnie
рана;
obudzić się wcześnie — рана прачнуцца;
wcześnie wrócić z pracy — рана вярнуцца з працы;
nie ~j niż za godzinę — не раней, чым праз гадзіну;
dużo ~j — нашмат раней
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
каро́на, -ы, мн. -ы, -ро́н, ж.
1. Галаўны ўбор манарха з каштоўнымі ўпрыгожаннямі, які з’яўляецца сімвалам улады манарха.
Царская к.
2. перан. Улада, першынство ў чым-н.
Барацьба за карону.
Барацьба за шахматную карону.
3. Тое, што і крона¹.
4. Светлы арэол вакол Сонца, бачны ў час сонечнага зацьмення (спец.).
Сонечная к.
5. у знач. прысл. каро́най. Вакол галавы (пра жаночую прычоску).
Улажыць касу каронай.
◊
Карона з галавы не зваліцца (не спадзе) (разм.) — гонар не будзе закрануты, аўтарытэт не пацерпіць.
|| прым. каро́нны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзе, прысл.
1. пыт. У якім месцы.
Дзе вы працуеце?
2. месца. У якім месцы.
Няма дзе адпачыць.
3. неазнач. Тое, што і дзе-небудзь.
Пашукай лепш, можа дзе згубіў.
Ці няма дзе вольнага месца?
4. адноснае. Ужыв. як злучальнае слова, падпарадкоўвае даданыя сказы месца, азначальныя, дапаўняльныя, дзейнікавыя, уступальныя сказы.
Горад, дзе я жыў.
5. у знач. часц. Ужыв. для выражэння поўнай немагчымасці чаго-н., сумнення ў чым-н.
Адпачыў? — Дзе адпачыў!
Столькі работы.
◊
Дзе наша не прападала (разм.) — выказванне рашучасці ісці на рызыку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)