аге́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да агента ​1 (у 1 знач.), звязаны з ім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаасо́бнік, ‑а, м.

Селянін, які мае асобную, самастойную гаспадарку і не з’яўляецца членам сельскагаспадарчай арцелі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднапо́лы, ‑ая, ‑ае.

Які мае палавыя органы толькі аднаго полу (мужчынскія або жаночыя). Аднаполая кветка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адрабо́тачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да адработку (у 2 знач.). Адработачная рэнта. Адработачная гаспадарка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асяро́дкавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да асяродка (у 1 знач.). Асяродкавы слой. Асяродкавае рэчыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтагужавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да аўтамабільных і гужавых перавозак. Аўтагужавы транспарт. Аўтагужавы шлях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўчы́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да аўчыны. Аўчыннае прадпрыемства. // Зроблены з аўчыны. Аўчынная шапка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бабралаве́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да лоўлі баброў, да бабраловаў. Бабралавецкая брыгада. Бабралавецкія снасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бакау́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бакаута. Бакаутавае дрэва. // Зроблены з бакауту. Бакаутавая дэталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бако́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бакоўкі. Ярашэвіч паволі ідзе да баковачных дзвярэй. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)