упусці́ць разм.

1. (даць увайсці) hininlassen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herinlassen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); inlassen* vt;

2. (даць уцячы, сысці) lslassen* аддз. vt, entwschen [entkmmen, entschlüpfen] lssen*;

3. (прапусціць, праігнараваць, не заўважыць) vergssen* vt, aus dem uge lssen*; versäumen vt, verpssen vt; sich (D) entghen lssen*; vorübergehen lssen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́скачыць, выско́кваць

1. (адкуль-н.) hinusspringen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herusspringen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hervrspringen* vi (s) (нечакана з’явіцца);

вы́скачыць з акна́ aus dem Fnster sprngen*;

2. (вываліцца) usfallen* vi (s); herusfallen* vi (s);

у мяне́ вы́скачыла з галавы́ es ist mir entfllen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Пры́тхі, про́тхі ’палонкі на возеры, якія прарубаюць для таго, каб рыба не задохлася’ (слаўг., З жыцця). Аддзеяслоўны назоўнік ад прытхну́цца ’псавацца ад спёртага паветра’, гл. тхнуць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ро́спіс ’мастацкае ўпрыгожанне каляровымі фарбамі сцен, столі і да таго пад., насценны жывапіс’, ’подпіс’ (ТСБМ). Да распісваць < піса́ць (гл.), якое з рус. писа́ть ’маляваць ікону, карціну’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

То́шчо1 ’і да таго падобнае’: овады да тошчо нападае (ТС). З укр. то́що ’тс’ — сцягненая форма выразу са значэннем ’тое, што і…’, гл. той, шчо.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

анафілаксі́я

(ад ана- + гр phylaksis = безабароннасць)

адно з праяўленняў алергіі, якое выражаецца ў павышанай адчувальнасці арганізма да паўторнага ўздзеяння таго ж рэчыва (сывараткі, вакцыны і інш.); параўн. ідыясінкразія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

квіпракво́

(лац. qui рго quo = літар. хто замест каго)

непаразуменне, што ўзнікла ў выніку таго, што адна асоба, паняцце, рэч прынята за другую;

2) перан. блытаніна, неверагодная прыгода.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ферамо́ны

(ад гр. phero = нясу + hormao = прыводжу ў рух)

біялагічна актыўныя рэчывы, якія выдзяляюцца жывёламі ў навакольнае асяроддзе і з’яўляюцца нюхальнымі сігналамі для іншых асобін таго ж віду.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

*Натомасць, натбмосьць ’узамен’ (драг., З нар. сл.), укр. натомість, натомісць, натомісь ’замест таго, затое’, рус. натомест ’вместо того, чтобы’, натместо ’замест’, польск. natomiast ’замест таго’, стар. natemieście, natemieść ’тс’. Са спалучэння *на то место ў выніку фанетычных змен, некаторыя з іх цяжка вытлумачыць унутраным развіццём: -мосьць замест *mesto, відаць, пад уплывам укр. натомісць з заменай і (< Ъ) на о ў закрытым складзе; або з ‑масць, дзе ‑ма‑ па тыпу машон ’мяшок’, змененае пад уплывам окання.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

dass cj

1) што;

ich weiß, ~er Recht hat я ве́даю, што ён ма́е ра́цыю

2):

so ~ так што

3) каб;

ich wünsche, ~ er kommt я хачу́, каб ён прыйшо́ў

4):

hne ~ без таго́, каб

5):

als ~ (для таго́) каб;

es ist zu kalt als, ~ wir inen usflug mchen könnten на́дта хо́ладна (для таго́), каб змаглі́ зрабі́ць экску́рсію

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)