іпахо́ндрыя, ‑і, ж.

Хваравіта-прыгнечаны псіхічны стан; беспадстаўная боязь захворвання.

[Грэч. hypochondria.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кушчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. кусціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліня́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. ліняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закіпа́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. закіпаць — закіпець ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заняво́ленне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. заняволіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

занядба́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. занядбаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даспява́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. даспяваць ​2 — даспець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марне́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. марнець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мітусе́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. мітусіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выздараўле́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. выздараўліваць — выздаравець; папраўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)