б’еф, ‑а,
Участак ракі або канала
[Фр. bief.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
б’еф, ‑а,
Участак ракі або канала
[Фр. bief.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біяцэно́з, ‑у,
Прыродная або штучна ўтвораная сукупнасць арганізмаў, якія насяляюць участак біясферы, удзельнічаюць у кругавароце рэчываў і маюць пэўныя адносіны
[Ад грэч. bíos — жыццё і koinós — агульны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяздо́мніцтва, ‑а,
Тое, што і бяздомнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зво́дніцтва, ‑а,
1. Карыслівае пасрэдніцтва
2. Пляткарства, нагаворы.
3. Падбухторванне да якіх‑н. дрэнных учынкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ра́ут, ‑у,
[Англ. rout]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свірэ́па, ‑ы,
Пустазелле, палявая шматгадовая расліна сямейства крыжакветных з жоўтымі кветкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сябро́ўства, ‑а,
Адносіны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уцэ́нка, ‑і,
1.
2. Розніца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчы́лінны, ‑ая, ‑ае.
У тэхніцы — які мае шчыліны.
шчылі́нны, ‑ая, ‑ае.
У мовазнаўстве — гук, які ўтвараецца трэннем паветра ў шчыліне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
antithesis
1) супрацьле́жнасьць
2) супярэ́чнасьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)