Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Старажня́ ‘рыбалоўная снасць (рагулька з шнурам)’ (маг., Помнікі гісторыі і культуры Беларусі, 1972, 4, 56), сторо́жня ‘стаўная вуда на шчупакоў’ (ТС, Нар. Гом.). Да старажыць ‘пільнаваць’, параўн. сто́рож ‘стаўная вуда на шчупакоў; нацягнуты шнурок у рыбалоўнай прыладзе, які сігналізуе аб наяўнасці злоўленай рыбы’ (ТС). Гл. стораж.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пры́вязка, ‑і, ДМ ‑зцы; Рмн. ‑зак; ж.
Вяровачка, шнурок, раменьчык і пад. для прывязвання чаго‑н. Прывязка цэпа. □ Парвалася сырамятная прывязка, трэба было ісці ў хату па нож, каб прарэзаць пяцельку.Крапіва.
прывя́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; ж.
Дзеяннепаводледзеясл. прывязваць — прывязаць (у 1, 4 знач.) і прывязвацца — прывязацца (у 1, 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Забарсні ’вяровачныя петлі, якімі лапаць прымацоўваюць да нагі’ (ТСБМ). Параўн. рус.бранск., смал.за́борстень ’верхні край лапця’, прыбалт.заборска ’шнурок для абутку’, заборсать ’завязваць, зацягваць абору’, в.-луж.zabornicować ’завязваць шнуркі’. Утворана з суфіксам ‑ень як назва прадмета дзеяння забарсаць ’завязваць, працягнуць абору ў лапці’. Гл. барсаць, барскі, абора.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Маты́рка ’шнурок з драўлянай палачкай на адным канцы і драцяным стрыжнем на другім для нанізвання рыбы’ (міёр., Нар. сл.). Няясна. Магчыма, роднаснае да рус.паўн.мотырь, мотырь ’палка ў рыбалоўнай сеці’, ’кол, пахіла ўбіты ў зямлю над агнём (замест сошак), на якім вешаюць чайнік’ і да кіраў.мотылка ’прыстасаванне для намоткі нітак’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Стры́ца, стры́чшка ‘калёсіка ў калаўроце з выемкай, на якую накладваецца шнур’ (Скарбы; свісл., Нар. сл.). Няясна. Магчыма, да польск.stryk ‘шнур’ < ням.Strick ‘тс’, звязанага з Strang ‘шнур’ (Брукнер, 522), што ўяўляе семантычны перанос па сумежнасці. Параўн. польск.stryczek ‘шнурок, вяроўка’, ад якога ст.-бел.стричокъ ‘тс’ (Ст.-бел. лексікон), гл. Булыка, Лекс. запазыч., 102.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
twist1[twɪst]n.
1. выгіба́нне, перакру́чванне; скажэ́нне;
give a twist скру́чваць
2. вяро́ўка, шнуро́к
3. вы́гіб, вы́гін; паваро́т; вы́віх;
a twist of fate нечака́ны паваро́т лёсу;
twists and turns дэта́лі, падрабя́знасці
♦
be round the twistinfml здурне́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sznur
м.
1. вяроўка; шнур;
sznur do bielizny — вяроўка;
2. шнур, ключ; чарада;
sznur wozów — чарада (шэраг) вазоў;
sznur pereł — шнурок жэмчугу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
зашпілі́ць, зашпі́льваць zúmachen vt, schlíeßen*vt; zúknöpfen vt (на гузік); zúschnüren vt (на шнурок), zúschnallen vt (на спражку); schlíeßen*vt (на замок); féststecken аддз.vt, ánstecken vt (шпількамі);
зашпілі́ць валасы́ шпі́лькамі sich die Háare (mit Háarnadeln) hoch stécken [áufstecken]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)