ejection [ɪˈdʒekʃn] n.

1. fml выгна́нне; высяле́нне

2. выкі́дванне, вы́кід; вывяржэ́нне

eke out [ˌi:kˈaʊt] phr. v.

1. : eke smth. out расця́гваць (прыпасы, грошы на большы тэрмін)

2. : eke out a living ма́ла зарабля́ць; перабіва́цца сяк-так

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

наля́паць сов., разг.

1. наля́пать, напа́чкать;

н. на абру́с — напа́чкать на ска́терть;

2. наля́пать;

сяк-та́к ~паў карці́ну — ко́е-как наля́пал карти́ну

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

так

1. прысл. (такім чынам, спосабам) so, auf díese Wéise, auf so(lch) éine Art und Wéise; derárt;

так каб … so, dass …;

пішы́ так, каб ко́жны мог прачыта́ць schreib so, dass jéder es lésen kann;

так жа (як) wie;

ён размаўля́е так добра, як і яна́ er spricht ébenso gut wie sie; (настолькі) so, dermáßen;

ён так падро́с, што … er ist so [dermáßen] gewáchsen, dass …;

2. сцвярджальная часціца кніжн. ja, fréilich;

менаві́та так fréilich, ganz so, es stimmt;

ці так? stimmt es?;

ці не так? nicht wahr?;

3. у спалучэнні са злучн. «што»:

так што so dass, denn, da, weil; са злучн. «як»:

як… так і… sowóhl … als auch;

ужо было́ по́зна, так што я не змог з ім пагавары́ць es war schon spät, so dass ich ihn nicht spréchen kónnte;

як мы, так і яны sowóhl wir als auch sie;

так і сяк auf verschíedene Art und Wéise;

так ці іна́кш sowiesó; so óder so;

так зва́ны so genánnt;

так сабе́ so lalá;

так то́чна!, так ёсць! вайск. jawóhl!, zu Beféhl!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераба́віцца ​1, ‑баўлюся, ‑бавішся, ‑бавіцца; зак.

Разм. Сяк-так пражыць, абысціся некаторы час без чаго‑н.; перабіцца (у 2 знач.).

пераба́віцца ​2, ‑баўлюся, ‑бавішся, ‑бавіцца; зак.

Разм. Пераадольваючы цяжкасці, пераправіцца ў іншае месца. Перабавіцца праз лінію фронту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уці́снуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

1. Паглыбіцца, улезці ў глыб, унутр чаго‑н., куды‑н. Здавалася, што зараз на галаву ўпадзе міна. Хацелася ўціснуцца глыбей у зямлю, каб ніякі асколак не зачапіў. Мележ.

2. З цяжкасцю ўвайсці, пранікнуць у што‑н. цеснае, запоўненае; ушыцца. Нарэшце падышоў аўтобус. Ён быў перапоўнены, аднак мы ўсё ж сяк-так уціснуліся ў заднія дзверцы і пакацілі ў напрамку вакзала. Шыловіч.

3. Разм. Цесна абвязаць сябе чым‑н. Уціснуцца папружкай.

4. перан. Разм. Якім‑н. чынам уладкавацца куды‑н. Сяк-так уціснуўся ў кулінарны тэхнікум.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сталя́рства, ‑а, н.

Рамяство, занятак сталяра. [Сабастыян:] — Я некалі .. у нябожчыка бацькі на[ву]чыўся сталярству. Чорны. Пры ахвоце ён [Хацяноўскі] мог усё зрабіць па сталярству і цяслярству, аднак у хаце замест зэдліка стаяла калодка, замест ложка былі сяк-так збітыя нары. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Спата́каць ‘набыць з цяжкасцю, так-сяк’ (лаг., Стан.; Варл.), спота́каць ‘зладкаваць, зрабіць’ (ТС). Семантычна немагчыма вывесці з патака́ць ‘патураць’ (гл.). Ад займенніка так, магчыма, праз дзеяслоў *та́каць з шырокай семантыкай, што замяшчае шырокі спектр канкрэтных значэнняў, параўн. балг. тако́вам ‘нешта рабіць’ і пад. Параўн. таксама рус. та́кать ‘гнаць, падганяць’, што звязана з *točiti, *tekti, гл. наступнае слова (гл. Фасмер, 4, 12). Аднак пры гэтым застаюцца значныя семантычныя цяжкасці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

fashion [ˈfæʃn] n.

1. мане́ра, спо́саб, лад

2. мо́да, фасо́н;

in/out of fashion у мо́дзе, мо́дны/нямо́дны

♦

after a fashion у пэ́ўнай ступе́ні, сяк-так;

after the fashion of smb./smth. fml у сты́лі каго́-н. або́ чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ава́нс, ‑у, м.

Грошы (часам і прадукты), якія выдаюцца наперад у лік зарплаты. Грашовы, натуральны аванс. Атрымаць аванс. □ Дацягнуўшы сяк-так да чарговага авансу, Яша зноў сабраў свае, цяпер ужо наскрозь прапахлыя бензінам, манаткі і зноў выйшаў на дарогу. Кулакоўскі.

[Фр. avance.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаміна́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. напамінаць — напомніць (у 1 знач.).

2. Тое, што напамінае аб чым‑н. У многіх на плячах зношаныя і падраныя турэмныя халаты, у другіх так-сяк пасшываныя кавалкі старых, парыжэлых аўчын, напамінанне пра былыя кажухі. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)