стрыжаня́ і стрыжанё, ‑няці; мн. няты, ‑нят; н.
Птушаня стрыжа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чыраня́ і чыранё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.
Птушаня чырка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчыгляня́ і шчыглянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; м.
Птушаня шчыгла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
птушаня́тка, ‑а, н.
Памянш.-ласк. да птушаня; маленькае птушаня. Карэспандэнт узяў з рук хлопчыка гняздзечка, якое не мела адной сценкі. Але чацвёра ледзь апераных птушанятак змяшчаліся ў ім і разяўлялі дзюбкі. Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жураўляня́ і жураўлянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.
Птушаня жураўля 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страусяня́ і страусянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.
Птушаня страуса; маленькі страус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
По́длетак ’маладая птушка, якая толькі пачала вылятаць з гнязда’, ’блазан, недарослы, дзіця’ (ТСБМ, Некр., Янк. 1, Мат. Гом., ТС), по́дляцень, подлётыш ’птушаня’ (Мат. Гом.), падляту́ха ’дзяўчынка-падлетак’ (Сл. рэг. лекс.). Ад падлятаць < лятаць. Першапачаткова ’птушаня, якое вучыцца лятаць’, потым — ’хлопчык або дзяўчынка ў пераходным узросце’. Параўн. рус. падлётух ’тс’, польск. podlotek ’тс’. Семантыка, несумненна, у выніку узаемадзеяння блізкіх па форме падлётак ’птушаня, якое крыху лятае’ (гл.) і падле́так ’хлопчык або дзяўчынка ў пераходным узросце’ (гл.), ад ле́та ’год’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
wykluć się
зак. вылупіцца (пра птушаня)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wykluwać się
незак. вылуплівацца (пра птушаня)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
салаўяня́ і салаўянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.
Птушаня салаўя. Сядзела на гняздзечку Салаўіха, чакаючы Салаўянят. Корбан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)