вы́странчыць

‘выхваліцца перад кім-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́странчу вы́странчым
2-я ас. вы́странчыш вы́странчыце
3-я ас. вы́странчыць вы́странчаць
Прошлы час
м. вы́странчыў вы́странчылі
ж. вы́странчыла
н. вы́странчыла
Загадны лад
2-я ас. вы́странчы вы́странчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́странчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакавале́рыць

‘пакавалерыць за кім-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пакавале́ру пакавале́рым
2-я ас. пакавале́рыш пакавале́рыце
3-я ас. пакавале́рыць пакавале́раць
Прошлы час
м. пакавале́рыў пакавале́рылі
ж. пакавале́рыла
н. пакавале́рыла
Загадны лад
2-я ас. пакавале́р пакавале́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час пакавале́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакіро́ўваць

‘пакіроўваць кім-небудзь, чым-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пакіро́ўваю пакіро́ўваем
2-я ас. пакіро́ўваеш пакіро́ўваеце
3-я ас. пакіро́ўвае пакіро́ўваюць
Прошлы час
м. пакіро́ўваў пакіро́ўвалі
ж. пакіро́ўвала
н. пакіро́ўвала
Загадны лад
2-я ас. пакіро́ўвай пакіро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пакіро́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паспрэ́чыць

‘паспрачацца з кім-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паспрэ́чу паспрэ́чым
2-я ас. паспрэ́чыш паспрэ́чыце
3-я ас. паспрэ́чыць паспрэ́чаць
Прошлы час
м. паспрэ́чыў паспрэ́чылі
ж. паспрэ́чыла
н. паспрэ́чыла
Загадны лад
2-я ас. паспрэ́ч паспрэ́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час паспрэ́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

супарава́ць

‘супернічаць з кім-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. супару́ю супару́ем
2-я ас. супару́еш супару́еце
3-я ас. супару́е супару́юць
Прошлы час
м. супарава́ў супарава́лі
ж. супарава́ла
н. супарава́ла
Загадны лад
2-я ас. супару́й супару́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час супару́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

АНАНІ́М (ад грэч. anōnymos безыменны),

1) аўтар пісьма, запіскі або літ. твора, які ўтойвае сваё імя.

2) Літаратурны твор без подпісу, невядома кім напісаны, гл. Ананімны твор.

т. 1, с. 337

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ціка́віцца, -ка́ўлюся, -ка́вішся, -ка́віцца; незак., кім-чым.

1. Імкнуцца атрымаць звесткі аб кім-, чым-н.

Ц. планамі на будучае.

2. Захапляцца кім-, чым-н., імкнуцца да каго-, чаго-н.

Ц. музыкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

знудзі́цца, -нуджу́ся, -ну́дзішся, -ну́дзіцца; зак., па кім-чым.

Сумуючы па кім-, чым-н., змучыцца, стаміцца.

З. па родных.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ня́ньчыцца, -чуся, -чышся, -чыцца; незак.

1. з кім. Даглядаць дзіця.

2. перан., з кім-чым. Празмерна клапаціцца аб кім-, чым-н., удзяляць шмат увагі каму-, чаму-н.

З ім не варта н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пацве́львацца (з кім) несов., разг. подра́знивать (кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)