1. Згушчэнне дробных кропелек вады або ледзяных крышталікаў у прыземных слаях атмасферы, якое робіць паветра непразрыстым.
Над лугам слаўся густы т.
2. Непразрыстая заслона дыму, пылу і пад.
Махорачны т.
3.перан. Тое, што перашкаджае правільна ўспрымаць і разумець навакольны свет.
Т. у галаве.
|| прым.тума́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
за́сціл, ‑у, м.
Тое, што засцілае, закрывае сабой што‑н.; покрыва, заслона. Петраград застаўся з правага боку ў засціле шэрых хмар.Хведаровіч.Ужо зусім чорным стаў сухі верас на белым засціле мёрзлага снегу.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыкрыццё, ‑я, н.
Ахова, заслона. Мы адкрылі агонь і пад прыкрыццём яго выхапілі перабежчыка.Скрыпка.Пад прыкрыццём ночы рыхтуецца нечаканы ўдар па тыле «праціўніка».Жычка.Пад прыкрыццём густога туману сапёры непрыкметна прасунуліся наперад.Шыловіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пала́ ’крысо; кавалак тканіны ў натуральную шырыню (як саткана); полка’. Рус.пола́, укр.пола́, ст.-рус.пола ’кавалак тканіны, заслона’, балг.по́ла ’крысо’. Прасл.pola. Ад пол ’старана, палавіна’ (гл.) (Праабражэнскі, 2, 90; Фасмер, 3, 306).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
przesłona
ж.
1.заслона; завеса;
2.спец. дыяфрагма; экран
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
sunshade
[ˈsʌnʃeɪd]
n.
засло́на ад со́нца; парасо́н -а m.; маркі́за f. (над вакно́м, дзьвяры́ма)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сму́жны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Тое, што і засмужаны. І тут .. [Лабановіч] — ужо каторы раз — мімаволі прыгадаў тую пляцоўку, з якой так прыгожа вырысоўваўся ў смужнай далечыні зданнёвы замак.Колас.// Які мае адносіны да смугі. Смужная заслона.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Vórhangm -(e)s, -hänge
1) засло́на, што́ра;
der ~ geht auf [geht hoch, geht in die Hö́he, gibt die Bühne frei]засло́на падыма́ецца [раскрыва́ецца];
der ~ geht níeder [fällt]засло́на апуска́ецца;
den ~ vórziehen* [schlíeßen*] даць засло́ну
2) перан. заве́са;
◊
der Scháuspieler hátte víele Vórhänge арты́ста мно́га разо́ў выкліка́лі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адхілі́цца, -хілю́ся, -хі́лішся, -хі́ліцца; зак.
1. Падацца ўбок, адвярнуцца.
Адхілілася кабета і выцерла заплаканыя вочы.
2. Адысці ад прамога маршруту, збіцца.
А. ўбок і заблудзіцца.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Адгарнуцца, адсланіцца.
Заслона адхілілася.
4.перан. Перакінуць увагу на што-н. іншае.
Важна, каб не а. ад галоўнага.
|| незак.адхіля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
|| наз.адхіле́нне, -я, н.
А. ад нормы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Тэнт ‘парусінавая стрэшка’ (ТСБМ). З рус.тент ‘тс’, новае запазычанне з англ.tent ‘навес, палатка’. Параўн., аднак, ст.-бел.tenda ‘занавеска’ (XVII ст., ГСБМ), запазычанае са старапольск. tenda ‘нацягнутая заслона’ (Булыка, Лекс. запазыч., 111), што з народнага лац.tenda ‘тс’ (Фасмер, 4, 42).