Vórhang m -(e)s, -hänge

1) засло́на, што́ра;

der ~ geht auf [geht hoch, geht in die Hö́he, gibt die Bühne frei] засло́на падыма́ецца [раскрыва́ецца];

der ~ geht níeder [fällt] засло́на апуска́ецца;

den ~ vórziehen* [schlíeßen*] даць засло́ну

2) перан. заве́са;

◊

der Scháuspieler hátte víele Vórhänge арты́ста мно́га разо́ў выкліка́лі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)