1. (лякарстваі г. д.) éintröpfeln vt, éintropfen vt, áuftropfen vt;
2. (наабрус) betrópfen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
наля́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм.
1.што. Зрабіць што‑н. наспех, няўмела, абы-як. Наляпаць карціну.
2.чаго, чым і без дап. Напэцкаць на чым‑н. Наляпаць чарніла на абрус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сатка́цьсов.
1. сотка́ть;
с. абру́с — сотка́ть ска́терть;
2. (израсходовать тканьём) изотка́ть;
с. усю́ пра́жу — изотка́ть всю пря́жу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
налі́ўка, ‑і, ДМ ‑ліўцы; Рмн. ‑лівак; ж.
Салодкі напітак, настоены на фруктах або ягадах. Вішнёвая наліўка. □ Гасцінная гаспадыня ўмомант паслала на стале чысты абрус і паставіла графінчык дамашняй, вельмі пахучай наліўкі.Хведаровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сурвэ́та
(польск. serweta, ад фр. serviette)
1) невялікі абрус;
2) невялікі кавалак тканіны або паперы ў выглядзе хустачкі для выцірання губ пасля яды, засцеражэння вопраткі ў цырульні і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ска́тертьж.абру́с, -са м., насто́льнік, -ка м.;
◊
ска́тертью доро́га гла́дкай даро́гі, з лёгкім ве́трам;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кабе́рац, ‑рца, м.
Абл. Дыванок пад ногі. На сценах віселі розныя фатаграфіі, малюнкі ў прыгожых аправах, мяккая, абітая чырвоным плюшам мэбля, каберац каля стала, прыгожы абрус, — усё казала за тое, што Грынько жыў панам.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Déckef -, -n
1) пакрыва́ла; ко́ўдра, абру́с
2) столь;
únter éiner ~ stécken быць заадно́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Насто́льнік ’абрус’ (Гарэц., Бяльк., Янк. Мат., Сл. ПЗБ, ТС), насту́льник ’тс’ (Зн., дыс.), nastíłnyk (Тарн.), настольніца ’тс’ (Гарэц., Жд. 3, Тарн., Сцяц., Сл. ПЗБ, Ян., ТС). Да стол (гл.), узнікла ў выніку семантычнай кандэнсацыі, параўн. яшчэ ў Насовіча настольная скацерка (320).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ма́нталь ’лёгкая вопратка’ (Сцяшк. Сл.), драг.ма́тыль ’плашч’ (КЭС), ст.-бел.мантель, метель ’плашч’ (XV ст.) запазычана са ст.-польск.mantel ’тс’, якое з с.-в.-ням.mantel (Жураўскі, Бел. мова, 62; Булыка, Лекс. запазыч., 107) < Дац.mantellum ’покрыва, посцілка, абрус’.