бала́да, ‑ы,
1. Вершаваны твор асобай формы на легендарную ці гістарычную тэму.
2. Музычны твор эпічнага характару для голасу
[Фр. ballade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бала́да, ‑ы,
1. Вершаваны твор асобай формы на легендарную ці гістарычную тэму.
2. Музычны твор эпічнага характару для голасу
[Фр. ballade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бало́тнікавыя, ‑ых.
Сямейства раслін, пераважна аднагадовых траў з лістамі, якія цалкам знаходзяцца ў вадзе,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гагарыні́т, ‑у,
Бясколерны
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкрэ́сліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць;
Аддзяліць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адо́зва, ‑ы,
Пісьмовы
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апладзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Пляскаць у далоні (у знак ухвалы
[Ад фр. applaudir.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ара́ла, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арбіта́льны, ‑ая, ‑ае.
Які ажыццяўляецца па арбіце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ардына́рац, ‑рца,
1.
2. Ваеннаслужачы пры камандзіру
[Ням. Ordonnanz, фр. ordonnance — веставы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́рад, ‑у,
Шкода, якая прычынена руцэ, назе ці якім‑н. унутраным органам у выніку перанапружання
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)