Verbum

пало́нь Чыстае, адкрытае месца без лесу і кустоў, свабоднае для пашы або касьбы (Зах. і Цэнтр. Палессе Талст.).

пападго́рычча Спадзісты і зручны для ворыва схіл гары; месца каля падэшвы гары (Слаўг.). Тое ж пападгорычышча, падпадгор'е (Слаўг.).

папаўзго́р'е Месца на спадзістым схіле гары, паміж вяршыняй і падэшвай (Слаўг.). Тое ж папаўзгорычча, папаўзгорычышча, папаўзгорре, папаўзгоркінне (Слаўг.).

пато́па Месца, якое заліваецца вадой; абалонь; навадненне; вялікія дажджы; непраходнае балота, дрыгва (Слаўг., Чав.). Тое ж патоп (Слаўг.).

паўздаро́жжа Месца, паласа ўздоўж дарогі (Слаўг.). Тое ж пры́даражжа, пры́дараж, прыдарожжа (Слаўг.).

□ ф-к Прыдарожжа (Віц. К. 1851).

прыбо́р'е Месца, дзе выганялі дзёгаць і выпальвалі вугаль (Бых. Рам. 1912, 3).

□ в. Прыбор'е Бых. (Рам. 1912, 3).

пу́стак

1. Месца ў лесе, дзе закопваюць здохлую жывёлу (Віц. Нік., 1895).

2. Былая лесасека (Віц. Нік., 1895).

разві́ліна Месца, дзе дарога раздвойваецца (БРС). Тое ж разві́лка (Маладз., Рэч., Слаўг., Хойн.), размі́ніна, размі́нка (Слаўг.), раз'е́зд (БРС).

рачы́шча

1. Старарэчышча (Стаўбц.).

2. Багністае месца на зарослым рэчышчы (Стаўбц.).

□ ур. Рачышча (луг) каля в. Беражцы Жытк.

рэ́чкі Месца, дзе ёсць рачулкі, ручайкі, крыніцы (Віл.).

□ ур. Рэчкі (луг, дзе былі рачулкі) каля в. Засце́нкі Віл.