аўтаразна́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаразна́ўчы |
аўтаразна́ўчая |
аўтаразна́ўчае |
аўтаразна́ўчыя |
| Р. |
аўтаразна́ўчага |
аўтаразна́ўчай
аўтаразна́ўчае |
аўтаразна́ўчага |
аўтаразна́ўчых |
| Д. |
аўтаразна́ўчаму |
аўтаразна́ўчай |
аўтаразна́ўчаму |
аўтаразна́ўчым |
| В. |
аўтаразна́ўчы (неадуш.)
аўтаразна́ўчага (адуш.) |
аўтаразна́ўчую |
аўтаразна́ўчае |
аўтаразна́ўчыя (неадуш.)
аўтаразна́ўчых (адуш.) |
| Т. |
аўтаразна́ўчым |
аўтаразна́ўчай
аўтаразна́ўчаю |
аўтаразна́ўчым |
аўтаразна́ўчымі |
| М. |
аўтаразна́ўчым |
аўтаразна́ўчай |
аўтаразна́ўчым |
аўтаразна́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтаратацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаратацы́йны |
аўтаратацы́йная |
аўтаратацы́йнае |
аўтаратацы́йныя |
| Р. |
аўтаратацы́йнага |
аўтаратацы́йнай
аўтаратацы́йнае |
аўтаратацы́йнага |
аўтаратацы́йных |
| Д. |
аўтаратацы́йнаму |
аўтаратацы́йнай |
аўтаратацы́йнаму |
аўтаратацы́йным |
| В. |
аўтаратацы́йны (неадуш.)
аўтаратацы́йнага (адуш.) |
аўтаратацы́йную |
аўтаратацы́йнае |
аўтаратацы́йныя (неадуш.)
аўтаратацы́йных (адуш.) |
| Т. |
аўтаратацы́йным |
аўтаратацы́йнай
аўтаратацы́йнаю |
аўтаратацы́йным |
аўтаратацы́йнымі |
| М. |
аўтаратацы́йным |
аўтаратацы́йнай |
аўтаратацы́йным |
аўтаратацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтаркі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаркі́чны |
аўтаркі́чная |
аўтаркі́чнае |
аўтаркі́чныя |
| Р. |
аўтаркі́чнага |
аўтаркі́чнай
аўтаркі́чнае |
аўтаркі́чнага |
аўтаркі́чных |
| Д. |
аўтаркі́чнаму |
аўтаркі́чнай |
аўтаркі́чнаму |
аўтаркі́чным |
| В. |
аўтаркі́чны (неадуш.)
аўтаркі́чнага (адуш.) |
аўтаркі́чную |
аўтаркі́чнае |
аўтаркі́чныя (неадуш.)
аўтаркі́чных (адуш.) |
| Т. |
аўтаркі́чным |
аўтаркі́чнай
аўтаркі́чнаю |
аўтаркі́чным |
аўтаркі́чнымі |
| М. |
аўтаркі́чным |
аўтаркі́чнай |
аўтаркі́чным |
аўтаркі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтарызава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтарызава́ны |
аўтарызава́ная |
аўтарызава́нае |
аўтарызава́ныя |
| Р. |
аўтарызава́нага |
аўтарызава́най
аўтарызава́нае |
аўтарызава́нага |
аўтарызава́ных |
| Д. |
аўтарызава́наму |
аўтарызава́най |
аўтарызава́наму |
аўтарызава́ным |
| В. |
аўтарызава́ны (неадуш.)
аўтарызава́нага (адуш.) |
аўтарызава́ную |
аўтарызава́нае |
аўтарызава́ныя (неадуш.)
аўтарызава́ных (адуш.) |
| Т. |
аўтарызава́ным |
аўтарызава́най
аўтарызава́наю |
аўтарызава́ным |
аўтарызава́нымі |
| М. |
аўтарызава́ным |
аўтарызава́най |
аўтарызава́ным |
аўтарызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтарэдукцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтарэдукцы́йны |
аўтарэдукцы́йная |
аўтарэдукцы́йнае |
аўтарэдукцы́йныя |
| Р. |
аўтарэдукцы́йнага |
аўтарэдукцы́йнай
аўтарэдукцы́йнае |
аўтарэдукцы́йнага |
аўтарэдукцы́йных |
| Д. |
аўтарэдукцы́йнаму |
аўтарэдукцы́йнай |
аўтарэдукцы́йнаму |
аўтарэдукцы́йным |
| В. |
аўтарэдукцы́йны (неадуш.)
аўтарэдукцы́йнага (адуш.) |
аўтарэдукцы́йную |
аўтарэдукцы́йнае |
аўтарэдукцы́йныя (неадуш.)
аўтарэдукцы́йных (адуш.) |
| Т. |
аўтарэдукцы́йным |
аўтарэдукцы́йнай
аўтарэдукцы́йнаю |
аўтарэдукцы́йным |
аўтарэдукцы́йнымі |
| М. |
аўтарэдукцы́йным |
аўтарэдукцы́йнай |
аўтарэдукцы́йным |
аўтарэдукцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтасеманты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтасеманты́чны |
аўтасеманты́чная |
аўтасеманты́чнае |
аўтасеманты́чныя |
| Р. |
аўтасеманты́чнага |
аўтасеманты́чнай
аўтасеманты́чнае |
аўтасеманты́чнага |
аўтасеманты́чных |
| Д. |
аўтасеманты́чнаму |
аўтасеманты́чнай |
аўтасеманты́чнаму |
аўтасеманты́чным |
| В. |
аўтасеманты́чны (неадуш.)
аўтасеманты́чнага (адуш.) |
аўтасеманты́чную |
аўтасеманты́чнае |
аўтасеманты́чныя (неадуш.)
аўтасеманты́чных (адуш.) |
| Т. |
аўтасеманты́чным |
аўтасеманты́чнай
аўтасеманты́чнаю |
аўтасеманты́чным |
аўтасеманты́чнымі |
| М. |
аўтасеманты́чным |
аўтасеманты́чнай |
аўтасеманты́чным |
аўтасеманты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтаспы́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаспы́нны |
аўтаспы́нная |
аўтаспы́ннае |
аўтаспы́нныя |
| Р. |
аўтаспы́ннага |
аўтаспы́ннай
аўтаспы́ннае |
аўтаспы́ннага |
аўтаспы́нных |
| Д. |
аўтаспы́ннаму |
аўтаспы́ннай |
аўтаспы́ннаму |
аўтаспы́нным |
| В. |
аўтаспы́нны (неадуш.)
аўтаспы́ннага (адуш.) |
аўтаспы́нную |
аўтаспы́ннае |
аўтаспы́нныя (неадуш.)
аўтаспы́нных (адуш.) |
| Т. |
аўтаспы́нным |
аўтаспы́ннай
аўтаспы́ннаю |
аўтаспы́нным |
аўтаспы́ннымі |
| М. |
аўтаспы́нным |
аўтаспы́ннай |
аўтаспы́нным |
аўтаспы́нных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтастра́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтастра́дны |
аўтастра́дная |
аўтастра́днае |
аўтастра́дныя |
| Р. |
аўтастра́днага |
аўтастра́днай
аўтастра́днае |
аўтастра́днага |
аўтастра́дных |
| Д. |
аўтастра́днаму |
аўтастра́днай |
аўтастра́днаму |
аўтастра́дным |
| В. |
аўтастра́дны (неадуш.)
аўтастра́днага (адуш.) |
аўтастра́дную |
аўтастра́днае |
аўтастра́дныя (неадуш.)
аўтастра́дных (адуш.) |
| Т. |
аўтастра́дным |
аўтастра́днай
аўтастра́днаю |
аўтастра́дным |
аўтастра́днымі |
| М. |
аўтастра́дным |
аўтастра́днай |
аўтастра́дным |
аўтастра́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтасэ́рвісны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтасэ́рвісны |
аўтасэ́рвісная |
аўтасэ́рвіснае |
аўтасэ́рвісныя |
| Р. |
аўтасэ́рвіснага |
аўтасэ́рвіснай
аўтасэ́рвіснае |
аўтасэ́рвіснага |
аўтасэ́рвісных |
| Д. |
аўтасэ́рвіснаму |
аўтасэ́рвіснай |
аўтасэ́рвіснаму |
аўтасэ́рвісным |
| В. |
аўтасэ́рвісны (неадуш.)
аўтасэ́рвіснага (адуш.) |
аўтасэ́рвісную |
аўтасэ́рвіснае |
аўтасэ́рвісныя (неадуш.)
аўтасэ́рвісных (адуш.) |
| Т. |
аўтасэ́рвісным |
аўтасэ́рвіснай
аўтасэ́рвіснаю |
аўтасэ́рвісным |
аўтасэ́рвіснымі |
| М. |
аўтасэ́рвісным |
аўтасэ́рвіснай |
аўтасэ́рвісным |
аўтасэ́рвісных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтатармазны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтатармазны́ |
аўтатармазна́я |
аўтатармазно́е |
аўтатармазны́я |
| Р. |
аўтатармазно́га |
аўтатармазно́й
аўтатармазно́е |
аўтатармазно́га |
аўтатармазны́х |
| Д. |
аўтатармазно́му |
аўтатармазно́й |
аўтатармазно́му |
аўтатармазны́м |
| В. |
аўтатармазны́ (неадуш.)
аўтатармазно́га (адуш.) |
аўтатармазну́ю |
аўтатармазно́е |
аўтатармазны́я (неадуш.)
аўтатармазны́х (адуш.) |
| Т. |
аўтатармазны́м |
аўтатармазно́й
аўтатармазно́ю |
аўтатармазны́м |
аўтатармазны́мі |
| М. |
аўтатармазны́м |
аўтатармазно́й |
аўтатармазны́м |
аўтатармазны́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)