аўтаспы́нны
прыметнік, адносны
| аўтаспы́нны | аўтаспы́нная | аўтаспы́ннае | аўтаспы́нныя | |
| аўтаспы́ннага | аўтаспы́ннай аўтаспы́ннае |
аўтаспы́ннага | аўтаспы́нных | |
| аўтаспы́ннаму | аўтаспы́ннай | аўтаспы́ннаму | аўтаспы́нным | |
| аўтаспы́нны ( аўтаспы́ннага ( |
аўтаспы́нную | аўтаспы́ннае | аўтаспы́нныя ( аўтаспы́нных ( |
|
| аўтаспы́нным | аўтаспы́ннай аўтаспы́ннаю |
аўтаспы́нным | аўтаспы́ннымі | |
| аўтаспы́нным | аўтаспы́ннай | аўтаспы́нным | аўтаспы́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)