obrazkowy
obrazkow|y
малюнкавы; які складаецца з малюнкаў;
łamigłówka ~a — малюнкавая галаваломка; рэбус;
pismo ~e — малюнкавае пісьмо; піктаграфія
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
maturalny
maturaln|y
які адносіцца да экзамена або атэстата сталасці;
świadectwo ~e — атэстат сталасці;
bal ~y — выпускны баль
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
naramiennik
м.
1. вайск.. пагон, эпалет;
2. гіст. наплечнік (частка даспехаў);
3. уст. бранзалет (які носяць вышэй локця)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
hańbiący
hańbiąc|y
ганебны; які ганьбіць (няславіць);
~y postępek — ганебны ўчынак;
~a kara — пакаранне, якое ганьбіць; ганебнае пакаранне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
usługowy
usługow|y
які абслугоўвае;
punkt (zakład) ~y — прадпрыемства службы быту; прадпрыемства бытавога абслугоўвання;
działalność ~a — сфера абслугоўвання
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
podejrzany
1. падазраваны ў чым; які падазраецца ў чым;
być ~m o co — падазравацца ў чым;
2. падазроны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
całodzienny
які працягваецца цэлы (увесь) дзень; тое, што адбываецца на працягу ўсяго дня;
całodzienny zarobek — заробак за [цэлы] дзень
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
missing [ˈmɪsɪŋ] adj.
1. (from) яко́га нестае́, не хапа́е (на звычайным месцы);
One name is missing from the list. Аднаго імя нестае ў спісе;
Fill in the missing words in the text. Устаўце словы, якіх не хапае ў тэксце.
2. які́ прапаў, знік;
go missing BrE зні́кнуць;
Two files have gone missing. Зніклі дзве папкі;
missing in action які́ прапаў на вайне́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Му́лкі 1 ’цвёрды, цяжкі, невыносны’, ’які муляе’ (ТСБМ, Нас., Грыг., Яруш., Гарэц., Касп., Сцяшк., Янк. 1-2; Шат., Бяльк., Растарг., Ян.; КЭС, лаг.). Да му́ліць (гл.).
Му́лкі 2 ’ілісты’, ’які аплывае, апаўзае’, гродз. му́лісты ’тс’ (Др.-Падб., Сл. ПЗБ). Да мул 1 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Механоша ’непаседа’ (Ян.) у выніку пераносу значэння пад уплывам маха́ць з механоша ’які носіць мяхі’. Параўн. механош ’рабочы ў млыне’ (Бяльк.), механоша ’чалавек, які ў час калядавання збірае ў мех падарункі для шчадроўшчыкаў’ (ТС, Растарг.). Да мех і насі́ць (гл.). Гл. таксама маханоша.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)