2) тонкі ліст жалеза з загнутымі краямі для выпякання чаго-н.;
3) знак у выглядзе металічнай пласцінкі з нумарам або надпісам як сведчанне аб службовых абавязках таго, хто яго носіць (напр. б. насільшчыка).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сві́та
(фр. suite)
1) асобы, якія суправаджаюць важную, высокапастаўленую асобу, напр. манарха;
2) перан. асобы, якія пастаянна акружаюць каго-н., суправаджаюць яго;
3) сукупнасць пластоў горных парод, якія аб’ядноўваюцца падобным саставам і ў пэўнай ступені адрозніваюцца ад пластоў, што залягаюць вышэй і ніжэй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тур1
(фр. tur = круг, ад лац. tomare = кругліць)
1) адзін круг танца ў зале, а таксама адзін кругавы рух у вальсе;
2) асобны этап якога-н. спаборніцтва, у якім кожны яго ўдзельнік выступае адзін раз;
3) асобны этап якой-н. падзеі, з’явы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эксцэнтрысітэ́т
(ням. Exzentrizität, ад лац. ex = з, па-за + centrum = цэнтр)
1) пастаянная дадатная велічыня, якая характарызуе эліпс і гіпербалу і роўная адносінам адлегласці паміж фокусамі дадзенага канічнага сячэння да адлегласці паміж вяршынямі;
2) адлегласць паміж воссю вярчэння эксцэнтрыка і яго цэнтрам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
resist
[rɪˈzɪst]
v.i.
1) не паддава́цца
The window resisted his efforts to open it — Акно́ не паддало́ся яго́ным намага́ньням адчыні́ць яго́
2) супраці́віцца
Do not resist — Не супраці́ўся
3) стры́мвацца
I could not resist laughing — Я ня мог стрыма́цца ад сьме́ху
4) супрацьстая́ць, вытры́мваць на́ціск чаго́, не паддава́цца
to resist disease — не паддава́цца хваро́бе
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ergíeßen*
1.vt выліва́ць;
◊
sein Herz ~ раскрыва́ць сваю́ душу́
2.~, sich упада́ць (пра раку);
sich in Tränen ~ абліва́цца сляза́мі;
sein Zorn ergóß sich über unsяго́ гнеў навалі́ўся на нас
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verléugnen
1.vt адмаўля́цца (ад каго-н., ад чаго-н.), вырака́цца (каго-н., чаго-н.)
2.~, sich здра́дзіць само́му сабе́;
er ließ sich ~ ён прасі́ў сказа́ць, што яго́ няма́ (до́ма)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)