службо́вы часÁmtsstunden pl, Árbeitszeit f -, Díenststunden pl, Díenstzeit f;
у службо́вым пара́дку auf dem Díenstweg f;
службо́выя сло́вылінгв. Hílfswörter pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Бартыха́цца ’боўтацца’ (Касп.). Мабыць, гукапераймальнае, як і іншыя словы гэтага тыпу: бел.баро́хтацца, рус.бара́хтаться, буры́хтаться ’вазіцца’, буры́хтать ’боўтаць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
łykać
незак.
1. глытаць; каўтаць;
łykać zupę — глытаць суп;
2.разм. піць;
łykać zgłoski (litery) — глытаць словы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
abusive
[əˈbju:sɪv]
adj.
1) абра́зьлівы, зьнява́жлівы; рэ́зкі
abusive words — абра́зьлівыя сло́вы
abusive language — ла́янка
2) які́ дрэ́нна абыхо́дзіцца
3) няпра́вільна ўжы́ты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
to call back one’s words — узя́ць свае́сло́вы наза́д
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hurl
[hɜ:rl]1.
v.t.
1) шпурля́ць; закіда́ць (ву́ду)
2) кіда́ць (зло́сныя сло́вы, за́кіды)
3) скіда́ць
2.
n.
мо́цны кідо́к -ка́m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
interjection
[,ɪntərˈdʒekʃən]
n.
1) во́кліч, во́клік, во́крык -у m.
2) выклі́чнік -а m.
3) устаўля́ньне (сло́ва)
4) уста́ўленыя сло́вы; заўва́га f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бізу́н
[польск. bizun, ад венг. bizony = так, сапраўды (словы, якія паўтараў той, каго лупцавалі)]
1) плецены з раменных палосак арапнік або вітая з ільну, канапель тоўстая пуга;
2) перан. сімвал грубай сілы, прымусу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АКАЛІ́ЧНАСЦЬ,
даданы член сказа, які паясняе словы са значэннем дзеяння або прыкметы, паказваючы на час, месца, прычыну, умову, мэту, спосаб дзеяння, характар выяўлення, інтэнсіўнасць прыкметы. У бел. мове акалічнасці сінтаксічна звязваюцца з гал. словамі пры дапамозе прымыкання і кіравання. Ролю акалічнасці выконваюць прыслоўе («вельмі здольны»), дзеепрыслоўе («разглядаць не спяшаючыся»), інфінітыў («зайсці развітацца»), назоўнік з прыназоўнікам ці без яго («ехаць лесам», «зрабіць насуперак жаданню»), лічэбнік («уваходзіць па аднаму»), а таксама свабодныя словазлучэнні розных тыпаў («важыць тры тоны», «чытаць з ранку да вечара», «апрацаваны з дапамогай новага прыстасавання») і фразеалагізмы («жыць абы дзень да вечара»). У залежнасці ад сінтаксічнага значэння падзяляюцца на разрады — акалічнасці часу, прычыны, умовы, мэты, спосабу дзеяння і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АКСА́КАЎ (Сяргей Сяргеевіч) (7.1.1891, г. Самара — 4.9.1968),
бел. кампазітар. Скончыў Аляксандраўскі ліцэй у С.Пецярбургу (1914). Музыцы вучыўся ў К.Ігумнава, А.Грачанінава, Ю.Энгеля. Працаваў у Полацку, Пскове, Самары, Харбіне, Шанхаі. З 1955 у Мінску, выкладаў у Сярэдняй спец.муз. школе пры Бел. кансерваторыі. У праграмных інстр. творах увасобіў карціны бел. прыроды і побыту, сюжэты і вобразы нац. л-ры: сімф. паэмы «У Тураўскай пушчы» паводле верша У.Дубоўкі і «Лясная казка» па матывах твораў Я.Коласа, канцэртная уверцюра «Сельскае свята» і балада для сімф. аркестра; фантазія для фп. з арк. «Над Нёманам», рамансы і хары на словыбел. паэтаў. З інш.тв.: кантата «Памяці Пушкіна»; сімфонія, канцэрт для фп. з арк., інстр. п’есы.