беззваро́тны

1. (утраченный) безвозвра́тный, невозвра́тный;

2. (не подлежащий возврату) безвозвра́тный;

~ная пазы́ка — безвозвра́тная ссу́да

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bezprocentowy

bezprocentow|y

беспрацэнтны;

~a pożyczka — беспрацэнтная пазыка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

анко́ль

(англ. on call = па патрабаванні)

кароткатэрміновая пазыка, якая павінна пагашацца па першым патрабаванні крэдытора.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трохпрацэ́нтны, ‑ая, ‑ае.

1. Які складае тры працэнты чаго‑н. Трохпрацэнтны даход.

2. Які прыносіць, дае прыбытак, роўны тром працэнтам. Трохпрацэнтная пазыка.

3. Які ўтрымлівае тры працэнты якога‑н. рэчыва. Трохпрацэнтная кіслага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

доўгатэрміно́вы lngfristig, Duer-;

доўгатэрміно́вая пазы́ка эк. ine lngfristige nleihe;

доўгатэрміно́вы крэды́т фін. lngfristiger Kredt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уну́траны, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца ўнутры.

Унутраныя дзверы.

Унутраныя хваробы (органаў грудной і брушной поласці).

2. перан. Які складае змест, раскрывае саму глыбіню, сутнасць, душу каго-, чаго-н.

Унутранае чуццё.

Унутраная сувязь з’яў.

У. свет мастака.

У. голас (перан.: пра думкі).

3. Які мае адносіны да жыцця ўнутры якой-н. арганізацыі, дзяржавы.

Унутраная палітыка.

Унутраная пазыка.

Правілы ўнутранага распарадку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Drlehn, Drlehen n -s, - пазы́ка;

~ gben* пазыча́ць (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

працэ́нтны в разн. знач. проце́нтный;

~ная пазы́ка — проце́нтный заём;

~ная надба́ўка — проце́нтная надба́вка;

~ныя адно́сінымат. проце́нтные отноше́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прапазы́ка ’прапанова’ (Др.-Падб.). Няма ў іншых слав. мовах. Відаць, аўтарскі наватвор ад *прапазычыць (гл. зычыць, пазыка) або ад прапазыцыя (гл.) шляхам замены фіналі на прадуктыўны суф. ‑к‑a* параўн. характэрныя для народнай мовы станіка (< станцыя). паліца (< паліцыя) і пад. (Стан.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

анко́ль

(англ. on call = па патрабаванні)

кароткатэрміновая пазыка, якая павінна пагашацца па першым патрабаванні крэдытора.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)