Напшэ́ціць ’напсаваць’ (Сцяшк. Сл.). Метатэза ад *нашпэ́ціць < польск. naszpecić ’нашкодзіць, нарабіць дрэнна, абы-як’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абшчапі́ць ’абхапіць рукамі, нарабіць прышчэпак (сад.)’ (Янк. I), абшчэпкі ’абдымкі’ (Яўс.) да шчапіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

награшы́ць, ‑грашу, ‑грашыш і ‑грэшыш, ‑грашыць і ‑грэшыць; зак.

Разм. Нарабіць грахоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нату́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Нарабіць слядоў мокрымі, гразкімі нагамі; наслядзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накапа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што і чаго.

1. Капа́ючы, нарабіць паглыбленняў.

Н. канаў.

2. Капа́ючы, здабыць нейкую колькасць чаго-н.

Н. мех бульбы.

|| незак. нака́пваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

narobić

зак. нарабіць;

narobić hałasu — нарабіць шуму; узняць галас;

narobić szkody — нарабіць шкоды; нанесці ўрон; нашкодзіць;

narobić bigosu — заварыць кашу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

награвірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што і чаго.

Нарабіць гравіровак на чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насвідрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., чаго.

Нарабіць свердзелам нейкую колькасць адтулін. Насвідраваць дзірак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насціртава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., чаго.

Засціртаваць многа чаго‑н., нарабіць многа сціртаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нара́дка ’чары’ (чач., Жыв. сл.). Магчыма, да рад ’намер’ ці да рида ’работа’, параўн. нарабіць ’наваражыць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)