ча́ўкаць, -аю, -аеш, -ае; незак.
1. Утвараць пры жаванні, ядзе характэрныя гукі губамі і языком; есці, прыцмокваючы.
2. Утвараць гукі, характэрныя для хадзьбы па гразі; чвякаць.
Гразь чаўкала пад ботамі.
|| наз. ча́ўканне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Matsch I m -es разм. ва́дкая гразь, сло́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
błoto
н.
1. гразь;
~o uliczne — вулічная гразь;
(pieniądze) jak w ~o wrzucił — (грошы) выкінуў як у гразь;
zmieszać kogo z ~em — змяшаць каго з граззю;
stoczyć się w ~o — скаціцца ў балота (у гразь);
2. ~a мн. балоты;
~a pińskie — пінскія балоты
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
сло́та, -ы, ДМ сло́це і слата́, -ы́, ДМ слаце́, ж. (разм.).
1. Сырое надвор’е з дажджом і мокрым снегам; вільгаць, макрэча.
Асенняя с.
2. Вадкая гразь на зямлі, на дарогах.
|| прым. сло́тны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шо́рхнуць, ‑не; незак.
Тое, што і шэрхнуць. Больш шорхла гразь, і поле маўчала чорнай цішынёю. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
squalor [ˈskwɒlə] n. гразь, бруд; занядба́насць; убо́ства, мізэ́рнасць;
live in squalor and misery жыць у гра́зі і гале́чы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
kał, ~u
м.
1. кал;
2. балота, гразь, кал
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
bajoro
н.
1. балота, дрыгва;
2. гразь; гразкая лужына
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пелатэрапі́я
(ад гр. pelos = гліна, гразь + тэрапія)
выкарыстанне для лекавых мэт гразяў і гразепадобных рэчываў; гразелячэнне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
паўліпа́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.
Уліпнуць — пра ўсё, многае або пра ўсіх, многіх. Лісце паўліпала ў гразь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)