накарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які засох на чым‑н. і ўтварыў корку. Накарэлая гразь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ча́ўкаць, -аю, -аеш, -ае; незак.

1. Утвараць пры жаванні, ядзе характэрныя гукі губамі і языком; есці, прыцмокваючы.

2. Утвараць гукі, характэрныя для хадзьбы па гразі; чвякаць.

Гразь чаўкала пад ботамі.

|| наз. ча́ўканне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Matsch I m -es разм. ва́дкая гразь, сло́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

błoto

н.

1. гразь;

~o uliczne — вулічная гразь;

(pieniądze) jak w ~o wrzucił — (грошы) выкінуў як у гразь;

zmieszać kogo z ~em — змяшаць каго з граззю;

stoczyć się w ~o — скаціцца ў балота (у гразь);

2. ~a мн. балоты;

~a pińskie — пінскія балоты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сло́та, -ы, ДМ сло́це і слата́, -ы́, ДМ слаце́, ж. (разм.).

1. Сырое надвор’е з дажджом і мокрым снегам; вільгаць, макрэча.

Асенняя с.

2. Вадкая гразь на зямлі, на дарогах.

|| прым. сло́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шо́рхнуць, ‑не; незак.

Тое, што і шэрхнуць. Больш шорхла гразь, і поле маўчала чорнай цішынёю. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

squalor [ˈskwɒlə] n. гразь, бруд; занядба́насць; убо́ства, мізэ́рнасць;

live in squalor and misery жыць у гра́зі і гале́чы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bajoro

н.

1. балота, дрыгва;

2. гразь; гразкая лужына

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kał, ~u

м.

1. кал;

2. балота, гразь, кал

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пелатэрапі́я

(ад гр. pelos = гліна, гразь + тэрапія)

выкарыстанне для лекавых мэт гразяў і гразепадобных рэчываў; гразелячэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)