я́вный

1. (не скрываемый, открытый) я́ўны;

я́вная симпа́тия я́ўная сімпа́тыя;

2. (очевидный) відаво́чны, я́ўны;

я́вная ложь відаво́чная (я́ўная) мана́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áugenscheinlich

1. a відаво́чны, я́сны

2. adv напэўна, відаво́чна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hándgreiflich a перакана́ўчы, відаво́чны;

◊

~ wérden разм. даць во́лю рука́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

undeniable [ˌʌndɪˈnaɪəbl] adj. бясспрэ́чны, відаво́чны;

be of undeniable value мець несумне́нную кашто́ўнасць;

a man of undeniable character чалаве́к з выда́тнай рэпута́цыяй

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

niesporny

1. уст. бясспрэчны; несумненны; відавочны;

2. юр. не працэсуальны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

evident

[ˈevɪdənt]

adj.

відаво́чны, я́ўны; я́сны

it was evident that… — было́ відаво́чна, што…

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pronounced

[prəˈnaʊnst]

adj.

рашу́ча вы́казаны; выра́зны, я́сны, я́ўны, відаво́чны

pronounced tendency — я́ўная тэндэ́нцыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sensible [ˈsensəbl] adj.

1. разу́мны, разва́жлівы; практы́чны (пра адзенне)

2. зна́чны, адчува́льны, відаво́чны, прыкме́тны;

a sensible rise in temperature зна́чнае павышэ́нне тэмперату́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Відочны 1 ’вядомы ў аколіцы чалавек’ (Шат.). З польск. widoczny ’бачны, які можна бачыць, дасягнуць (вокам)’.

Відочны 2 ’наяўны, відавочны’ (КТС, Сцяшк., Яруш.; КЭС, лаг.). Запазычана з польск. widoczny ’відны, ясны, пышны, прыгожы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ersíchtlich a відаво́чны, яўны;

~ sein віда́ць;

daráus ist ~… адсю́ль віда́ць…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)