зауша́ть несов., уст.
1. (кого — давать пощёчину, бить по уху) дава́ць апляву́ху; дава́ць по́ўху;
2. перен. (оскорблять) абража́ць; (порочить) га́ньбіць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перекола́чивать несов.
1. (приколачивать иначе) перабіва́ць;
2. (бить — посуду, стекло и т. п.) разг. біць, таўчы́;
3. (избивать) прост. біць, збіва́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ветрабой (паэт.) ’сухое галлё, ламачча, збітае з дрэў ветрам’; ’вецер, які збівае галлё з дрэў’ (КТС). Укр. вітробі́й, рус. ветробо́й ’буралом (дрэвы); апады (плады)’, паўн.-рус. ’палеглая ад ветру збажына’, амур. ’месца, на якім адміраюць цеплалюбівыя расліны пад уплывам моцных, халодных паўночна-заходніх вятроў’. Да ве́цер і бой (гл.) < біць ’праяўляцца з вялізнай сілай, бушаваць, лютаваць (пра вецер, мароз)’; параўн. рус. бить ’тс’, укр. бити ’веяць, несці (аб ветры, мяцеліцы’, бел. драг. побэ́тэ (пра мароз) ’абмарозіць расліны, квітнеючы сад такім чынам, што лісце, кветкі і плады ападаюць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лёт лёт, род. лёту м.;
лови́ть (хвата́ть) на лету́ лаві́ць (хапа́ць) на ляту́;
стреля́ть (бить) в лёт охот. страля́ць (біць) на ляту́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наба́т наба́т, род. (о большом барабане) наба́та и (о сигнале) наба́ту м., звон, род. зво́ну м.;
◊
бить в наба́т біць у звон (наба́т);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
трево́га ж. трыво́га, -гі ж.; (беспокойство) непако́й, -ко́ю м.;
возду́шная трево́га паве́траная трыво́га;
◊
бить трево́гу падыма́ць (біць) трыво́гу;
ло́жная трево́га несапра́ўдная (фальшы́вая) трыво́га;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
латашы́ць несов., разг.
1. рвать, обрыва́ть (жадно, не разбирая, портя);
л. гаро́х — рвать горо́х;
2. уничтожа́ть (пожирая, вытаптывая);
3. бить, колоти́ть, разбива́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ударя́ть несов.
1. (бить) біць; (наносить удары) удара́ць; (стукать) сту́каць;
2. в др. знач. удара́ць; см. уда́рить 2;
3. прост. (ухаживать) прыўдара́ць, ганя́цца, бе́гаць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чело́I ср., уст., поэт. чало́, род. чала́ ср.; лоб, род. ілба́ и (после гласных) лба м.;
◊
бить чело́м уст., теперь шутл. біць чало́м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
замалаці́ць сов.
1. (начать молотить) замолоти́ть;
2. разг. зарабо́тать молотьбо́й;
3. разг. (начать колотить, стучать, бить) заколоти́ть;
4. перен., разг. (быстро заговорить) затарато́рить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)