Пе́сік ’каташок’ (карэліц., Жыв, сл.). Да пёс (гл.). Названа паводле падабенства каташка з пушыстым маленькім сабачкам, параўн. коцік ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Плісня́к ’зялёная сыраежка, Russula’ (смарг., Сл. рэг. лекс.). Да плесня (гл.) — грыб названы паводле колеру плесен і — светлашэра-зялёнага.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Саўсюкі́, соўсюкі́ ’назва раслін з невянучымі кветкамі’ (воран., Сл. ПЗБ). Паводле Сл. ПЗБ (4, 524), з літ. sausiùkai ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нату́ра ж.

1. (характар, тэмперамент) Natr f -, -en, Charkter [kɑ-] m -s, -tre, Wsenart f -, -en;

ён паво́дле нату́ры сці́плы чалаве́к er ist von Natr aus beschiden;

2. маст. (мадэль) Modll n -s, -e;

яна (па)служы́ла нату́рай для гэ́тай ста́туі sie stand für diese Sttu¦e Modll;

малява́ць з нату́ры nach der Natr zichnen;

нату́рай (прадуктамі) in Naturli¦en; in natra

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падлі́к м. Zählung f -, -en, Berchnung f -, -en; uszählung f (пералічванне, адлік); (каштарыс) Überschlag m -(e)s, -schläge; Summerung f -, -en, Bilnzziehung f -, -en (падсумаванне);

падлі́к галасо́ў Stmmenzählung f, die uszählung der Stmmen;

падлі́к выда́ткаў камерц. Kstenerfassung f -, -en;

падлі́к ко́штаў Kstenrechnung f -;

пры́кладны падлі́к Überschlagsrechnung f;

памы́лка ў падлі́ку Rchenfehler m -s, -;

паво́дле папярэ́дніх падлі́каў nach vrläufgen Berchnungen [Schätzungen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адпі́ска, ‑і, ДМ ‑цы; Р мн. ‑сак; ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпісаць.

2. Пісьмо з якім‑н. паведамленнем, данясеннем, адказам. // Фармальны адказ, які не закранае сутнасці справы. Канцылярская адпіска.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алі́мп, ‑а, м.

1. (З вялікай літары). Гара ў паўночнай Фесаліі, на якой, паводле вераванняў старажытных грэкаў, жылі багі; зборышча багоў.

2. Жарт. і іран. Пра абраннікаў якога‑н. грамадства. Літаратурны алімп.

[Грэч. Olympus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кантрыбу́цыя, ‑і, ж.

Грашовая сума, якая паводле мірнага дагавору выплачваецца дзяржаве-пераможцы пераможанай дзяржавай. Мір без анексій і кантрыбуцый. // Грашовыя або натуральныя паборы, якія збіраюцца чужаземным войскам з насельніцтва захопленай ім тэрыторыі.

[Лац. contributio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кача́нне 1, ‑я, н., зб.

Качаны, галоўкі капусты. За хатамі зелянелі ўтульныя садкі, бялела гусінымі статкамі качанне капусты на агародах. Хадкевіч.

кача́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. капаць і качацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інкруста́цыя, ‑і, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. інкруставаць. Займацца інкрустацыяй. Інкрустацыя па дрэву.

2. Узоры, малюнкі з пласцінак косці, перламутру, металу, дрэва і інш., урэзаныя ў паверхню прадмета. Стол з інкрустацыяй.

[Ад лац. incrustatio — пакрыццё чым‑н.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)