Verbum

schätzen vt

1) шанава́ць, паважа́ць

2) ацэ́ньваць, вызнача́ць;

sich glücklich ~ лічы́ць сябе́ шчаслі́вым;

ich schätze séine Méinung я цаню́ [паважа́ю] яго́ ду́мку;

etw. zu ~ wíssen* ве́даць цану́ (каму-н., чаму-н.)

schméicheln vi ліслі́віць, дагаджа́ць;

es schméichelte ihm [ihn] гэ́та яго́ це́шыла;

das Bild ist geschméichelt партрэ́т кры́ху прыхаро́шаны;

er schméichelte sich, bald wíeder zu kómmen ён це́шыў сябе́ надзеяй ху́тка вярну́цца

Spíeß m -es, -e

1) пі́ка, дзі́да, кап’ё;

er brüllt wie am ~ ён крычы́ць так, як бы́ццам яго́ рэ́жуць

2) ражо́н, по́жаг

3) вайск. разм. фельдфе́бель;

◊

den ~ úmdrehen змяні́ць та́ктыку

Tádel m -s, -

1) ганьбава́нне, вымо́ва;

sich (D) éinen ~ zúziehen* заслужы́ць вымо́ву

2) папро́к;

j-m éinen ~ gében* [ertéilen] аб’яві́ць каму́-н. вымо́ву;

ihn trifft kein ~ яго́ няма́ ў чым папракну́ць

Termín m -s, -e

1) тэ́рмін;

éinen ~ stéllen [féstsetzen] назна́чыць тэ́рмін;

den ~ éinhálten* прытры́млівацца тэ́рміну

2) юрыд. слу́ханне спра́вы; вы́клік у суд;

er hat mórgen ~ яго́ выкліка́юць на за́ўтра ў суд

verléugnen

1. vt адмаўля́цца (ад каго-н., ад чаго-н.), вырака́цца (каго-н., чаго-н.)

2. ~, sich здра́дзіць само́му сабе́;

er ließ sich ~ ён прасі́ў сказа́ць, што яго́ няма́ (до́ма)

Vórrecht n -(e)s, -e перава́га, прывіле́я;

~e áufheben* скасава́ць прывіле́і;

~e geníeßen* карыста́цца прывіле́ямі;

j-m séine ~e entzíehen*, j-n séiner ~e beráuben пазба́віць каго́-н. яго́ [сваі́х] прывіле́яў