Termín m -s, -e

1) тэ́рмін;

éinen ~ stéllen [féstsetzen] назна́чыць тэ́рмін;

den ~ éinhálten* прытры́млівацца тэ́рміну

2) юрыд. слу́ханне спра́вы; вы́клік у суд;

er hat mórgen ~ яго́ выкліка́юць на за́ўтра ў суд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)