Tádel m -s, -

1) ганьбава́нне, вымо́ва;

sich (D) éinen ~ zúziehen* заслужы́ць вымо́ву

2) папро́к;

j-m éinen ~ gében* [ertéilen] аб’яві́ць каму́-н. вымо́ву;

ihn trifft kein ~ яго́ няма́ ў чым папракну́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)