што́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Памянш.-ласк. да штора; невялікая штора. Жнівеньскі вецер варушыў зялёную шторку на адчыненым акне вагона. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лева́нт

(іт. Levante = Усход)

1) уст. агульная назва краін, размешчаных на ўсх. узбярэжжы Міжземнага мора;

2) усходні вецер на Міжземным, Чорным і Азоўскім морах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

віндро́за

(ням. Windrose, ад Wind = вецер + Rose = ружа)

дапаможнае прыстасаванне ў выглядзе невялікага мнагалопасцевага ветракола для аўтаматычнай арыентацыі асноўнага кола ветрарухавіка адносна паветранага патоку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

верхово́й​II в разн. знач. верхавы́, вярхо́вы;

верхово́й ве́тер верхавы́ (вярхо́вы) ве́цер;

верховы́е зла́ки верхавы́я (вярхо́выя) зла́кі;

верховы́е пласты́ верхавы́я (вярхо́выя) пласты́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

northwardly

[ˈnɔrӨwərdli]

1.

adj.

1) скірава́ны на по́ўнач

2) (пра ве́цер) з по́ўначы

2.

adv.

на по́ўнач

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prosperous

[ˈprɑ:spərəs]

adj.

1) уда́чны, пасьпяхо́вы; бага́ты, замо́жны; шчасьлі́вы, уда́члівы

2) спрыя́льны (пра надво́р’е); спадаро́жны (пра ве́цер)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Нау́тхаць ’загадзя мець на ўвазе’ (Мядзв.). Відаць, з на- і утхаць ’унюхаць, пачуць’, вытворнае ад тхаць ’веяць, дыхаць’, параўн. фразеалагізмы трымаць нос па ветру ’адчуваць, куды схіляюцца справы’, чуць, куды вецер дуе ’прадбачыць ход спраў’ і інш.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

гайда́ць (рытмічна хістаць) scháukeln vt, schwíngen* vt; hin- und hérbewegen vt;

ве́цер гайда́е дрэ́вы der Wind bewégt [scháukelt, schüttelt] Bäume

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лабавы́ frontál, Frontál-;

лабавы́ ве́цер Gégenwind m -(e)s, -e;

лабава́я ата́ка вайск. Frontálangriff m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

слабе́ць schwach [schwächer] wérden; an Kräften ábnehmen*, von Kräften kómmen* (пра жывыя істоты);

ве́цер слабе́е der Wind lässt nach

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)