гіпнатызёр, ‑а, м.

Чалавек, які мае здольнасць гіпнатызаваць; урач, які лечыць гіпнозам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гісталагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гісталогіі. Гісталагічныя даследаванні. Гісталагічная будова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гладыя́тарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гладыятара, належыць яму. Гладыятарскія баі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гноепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд гною (у 2 знач.). Гноепадобныя выдзяленні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

го́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да готаў, належыць ім. Гоцкая мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гра́дусны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да градуса. Градусная сетка. Градуснае выражэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грамафо́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да грамафона. Грамафонныя пласцінкі. Грамафонныя іголкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грана́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гранаты. Гранатныя выбухі. Гранатныя асколкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грані́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гранення. Гранільная майстэрня. Гранільнае майстэрства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гросма́йстарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гросмайстра, належыць яму. Гросмайстарскае званне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)