задзю́баць

‘забіць каго-небудзь дзюбай, чым-небудзь вострым; пачаць дзюбаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзю́баю задзю́баем
2-я ас. задзю́баеш задзю́баеце
3-я ас. задзю́бае задзю́баюць
Прошлы час
м. задзю́баў задзю́балі
ж. задзю́бала
н. задзю́бала
Загадны лад
2-я ас. задзю́бай задзю́байце
Дзеепрыслоўе
прош. час задзю́баўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпра́жыць

‘апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпра́жу прыпра́жым
2-я ас. прыпра́жыш прыпра́жыце
3-я ас. прыпра́жыць прыпра́жаць
Прошлы час
м. прыпра́жыў прыпра́жылі
ж. прыпра́жыла
н. прыпра́жыла
Загадны лад
2-я ас. прыпра́ж прыпра́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпра́жыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узбушава́цца, ‑шуюся, ‑шуешся, ‑шуецца; зак.

Пачаць бушаваць (пра вецер, мора і пад.). Мора ўзбушавалася. // перан. Раскрычацца, пачаць буяніць. Пад вечар узбушаваўся стары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забліскаце́ць, ‑ціць; зак.

Разм. Пачаць бліскацець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забрадзі́ць, ‑бродзіць; зак.

Пачаць брадзіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зага́гаць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць гагаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загізава́ць, ‑зуе; зак.

Разм. Пачаць гізаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загні́сціся, ‑гніецца; зак.

Пачаць гнісці; падгніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засмярдзе́ць, ‑смярдзіць; зак.

Разм. Пачаць смярдзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зата́хкаць, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць тахкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)