задзю́баць
‘забіць каго-небудзь дзюбай, чым-небудзь вострым; пачаць дзюбаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
задзю́баю |
задзю́баем |
| 2-я ас. |
задзю́баеш |
задзю́баеце |
| 3-я ас. |
задзю́бае |
задзю́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
задзю́баў |
задзю́балі |
| ж. |
задзю́бала |
| н. |
задзю́бала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
задзю́бай |
задзю́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
задзю́баўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыпра́жыць
‘апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпра́жу |
прыпра́жым |
| 2-я ас. |
прыпра́жыш |
прыпра́жыце |
| 3-я ас. |
прыпра́жыць |
прыпра́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпра́жыў |
прыпра́жылі |
| ж. |
прыпра́жыла |
| н. |
прыпра́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпра́ж |
прыпра́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпра́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
узбушава́цца, ‑шуюся, ‑шуешся, ‑шуецца; зак.
Пачаць бушаваць (пра вецер, мора і пад.). Мора ўзбушавалася. // перан. Раскрычацца, пачаць буяніць. Пад вечар узбушаваўся стары.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забліскаце́ць, ‑ціць; зак.
Разм. Пачаць бліскацець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забрадзі́ць, ‑бродзіць; зак.
Пачаць брадзіць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зага́гаць, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць гагаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загізава́ць, ‑зуе; зак.
Разм. Пачаць гізаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загні́сціся, ‑гніецца; зак.
Пачаць гнісці; падгніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засмярдзе́ць, ‑смярдзіць; зак.
Разм. Пачаць смярдзець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зата́хкаць, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць тахкаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)