Verbum

анлайнавы слоўнік

Руша́ць ’зварочваць з поўні, пачынаць змяншацца (пра месяц)’, рушыць ’звярнуць з поўні, пачаць змяншацца (пра месяц)’ (ТС), ’чапаць, рушыць’ (Касп.). Гл. рушыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

задзю́баць

‘забіць каго-небудзь дзюбай, чым-небудзь вострым; пачаць дзюбаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	задзю́баю	задзю́баем
2-я ас.	задзю́баеш	задзю́баеце
3-я ас.	задзю́бае	задзю́баюць
Прошлы час
м.	задзю́баў	задзю́балі
ж.	задзю́бала
н.	задзю́бала
Загадны лад
2-я ас.	задзю́бай	задзю́байце
Дзеепрыслоўе
прош. час	задзю́баўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпра́жыць

‘апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыпра́жу	прыпра́жым
2-я ас.	прыпра́жыш	прыпра́жыце
3-я ас.	прыпра́жыць	прыпра́жаць
Прошлы час
м.	прыпра́жыў	прыпра́жылі
ж.	прыпра́жыла
н.	прыпра́жыла
Загадны лад
2-я ас.	прыпра́ж	прыпра́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыпра́жыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узбушава́цца, ‑шуюся, ‑шуешся, ‑шуецца; зак.

Пачаць бушаваць (пра вецер, мора і пад.). Мора ўзбушавалася. // перан. Раскрычацца, пачаць буяніць. Пад вечар узбушаваўся стары.