1. Які мае адносіны да тутаўніка. Тутавы ліст. Тутавы гадавальнік. □ Тутавыя гаі, якія вырастуць уздоўж каналаў, дадуць магчымасць займацца шаўкаводствам.«Полымя».// Які харчуецца лісцем тутаўніка і выпрацоўвае шоўк. Тутавы шаўкапрад.// Які з’яўляецца шкоднікам тутаўніка. Тутавы пядзенік.
2.узнач.наз.ту́тавыя, ‑ых. Сямейства раслін, да якога належыць тутавае дрэва.
•••
Тутавае дрэвагл.дрэва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
баба́хнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.
Разм. Зваліцца адкуль‑н. з шумам; упасці. Бабахнуцца з страхі. □ Але Дзяніс, калі нахілілася дрэва, забыўся на бацькаву параду. Пабег якраз у той бок, куды мелася бабахнуцца дрэва.Чыгрынаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ака́цыя, ‑і, ж.
Дрэва або куст сямейства мімозавых. Белая акацыя. Жоўтая акацыя.
[Ад грэч. akē — калючка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ільма́, ‑ы, ж.
Вялікае лісцевае дрэва з каштоўнай драўнінай, пашыранае ў Еўропе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крыптаме́рыя, ‑і, ж.
Паўднёвае вечназялёнае хваёвае дрэва, якое дасягае вельмі вялікіх памераў.
[Ад грэч. ktyptós — тайны і meros — доля, лёс.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пладано́сны, ‑ая, ‑ае.
Які прыносіць плады (аб раслінах). Пладаносны сад. Пладаноснае дрэва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ГАРЭ́ЛІК»,
бел.нар. гульня. Удзельнікі (колькасць не абмежаваная, але не менш за 11—13 чал.) дзеляцца на пары. Хто застаўся без пары, становіцца «гарэлікам». Пары перабягаюць ад дрэва да дрэва (ад аднаго драўлянага прадмета да другога). «Гарэлік» іх ловіць. Калі каго зловіць, забірае сабе ў пару, хто застаўся без пары, становіцца «гарэлікам», і гульня працягваецца.