negligent
1.
2. бестурбо́тны; натура́льны, про́сты (пра
dress with negligent grace апрана́цца про́ста і элега́нтна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
negligent
1.
2. бестурбо́тны; натура́льны, про́сты (пра
dress with negligent grace апрана́цца про́ста і элега́нтна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
profound
a profound thought глыбо́кая ду́мка;
with profound regret з глыбо́кім жа́лем;
profound changes кардына́льныя пераме́ны;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
індывідуалі́зм
(
1) тып светапогляду, у аснове якога ляжыць супрацьпастаўленне асобы (індывідуума) грамадству;
2) імкненне да выражэння сваёй асобы, індывідуальнасці ў супрацьпастаўленні сябе калектыву;
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
сарамаці́цца, ‑мачуся, ‑мацішся, ‑меціцца;
1. Адчуваць сорам ад усведамлення непрыстойнасці сваіх учынкаў і пад.
2. Няславіць, ганьбіць сябе.
3. Саромецца, бянтэжыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dziecinny
dziecinn|y1. дзіцячы;
2. дзіцячы, наіўны, несур’ёзны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прагматы́зм
(
1) напрамак у філасофіі, які адмаўляе неабходнасць пазнання аб’ектыўных законаў і прызнае ісцінай толькі тое, што дае карысныя вынікі;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ashamed
be (feel) ashamed (of) саро́мецца;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
childish
1. дзіця́чы;
childish sports дзіця́чыя гу́льні;
a childish voice дзіця́чы го́лас
2. дзіця́чы; дзяці́ны, дзяці́нлівы; інфанты́льны; няста́лы;
a childish argu ment наі́ўнае разважа́нне;
childish be haviour дзіця́чыя
a childish idea несур’ёзная ду́мка;
childish mind няста́лы/няспе́лы ро́зум
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
абхо́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Такі, па якім абходзяць што‑н.; кружны (пра шлях).
2. Звязаны з абходам, акружэннем ворага.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чэ́снасць, ‑і,
1. Уласцівасць чэснага (у 1 знач.).
2. Чэсныя
3. Строгая маральная чыстата, цнатлівасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)