nadciągać
nadciąga|ć
незак. надыходзіць , насоўвацца, набліжацца;
nadciągać burza — набліжаецца навальніца;
nadciągać wojsko — набліжаецца войска
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
бліжэ́ йшы , ‑ая, ‑ае.
1. Выш. ст. да прым. блізкі (у 1, 3, 4 і 5 знач.). Бліжэйшы грукат заглушае грукат далёкі. Брыль . З бліжэйшай хваіны, да якой была прымацавана шпакоўня, лілася вясёлая птушыная песня. Кулакоўскі .
2. Які надыходзіць раней за астатнія. І вось у бліжэйшы выхадны дзень краязнаўчая экспедыцыя на чале з Віктарам Сяргеевічам рушыла ў Забалоцце. Якімовіч .
3. Першачарговы. Усе бліжэйшыя задачы прадуманы і абмеркаваны, і цяпер старшыня са спакойнай душой ішоў дадому. Васілевіч .
4. Самы пільны, непасрэдны. Пры бліжэйшым разглядзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zmrok, ~u
м.
zmrok zapada — надыходзіць змрок; змяркаецца;
о ~u — у прыцемкі; у прыцемках
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
подходи́ ть несов. о́ дзіць; (наступать) надыхо́ дзіць ;
подходи́ ть к бе́ регу падыхо́ дзіць да бе́ рага;
подходи́ ть к но́ вой те́ ме падыхо́ дзіць да но́ вай тэ́ мы;
подхо́ дит о́ сень надыхо́ дзіць во́ сень;
они́ не подхо́ дят друг к дру́ гу яны не падыхо́ дзяць адзі́ н да аднаго́ ;
подходи́ ть к концу́ падыхо́ дзіць да канца́ (канча́ цца);
э́ то не подхо́ дитэ́ та не падыхо́ дзіць;
те́ сто подхо́ дит це́ ста падыхо́ дзіць;
◊
не подходи́ ! не падыхо́ дзь!;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
herbé iziehen *
1. vt я́ гваць, ва́ біць
2. vi а́ цца, надыхо́ дзіць ;
etw. an den Há aren ~я́ гваць што-н. за валасы́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
надвига́ ться несов.
1. насо́ ўвацца;
надвига́ ются ту́ чи насо́ ўваюцца хма́ ры;
2. перен. (приближаться во времени)а́ цца, надыхо́ дзіць ;
надвига́ лись ва́ жные собы́ тия набліжа́ ліся (надыхо́ дзілі) ва́ жныя падзе́ і;
3. страд. о́ ўвацца; см. надвига́ ть
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
По́ зні ’які набліжаецца да канца, мінае’, ’які надыходзіць пасля звыклага ці патрэбнага часу’ (ТСБМ ), ’позні’ (ТС ), по́ зны ’тс’ (Шат. ). Укр. пізній , рус. поздний , польск. późny , ст.-польск. pozdny , н.-луж. pózny , в.-луж. pózdni , чэш. pozdní , славац. pozdný , славен. pozen , серб.-харв. по̏зан ’тс’, балг. по́ зден , ст.-сл. поздьнъ Прасл. *pozdъ < *posdъ , корань poz‑ < і.-е. pos‑ , суф. ‑d‑ , як у *tvьr‑d‑ъ > цвёрды , або ў *podъ ’пад’, *nadъ ’над’. Роднаснае літ. pãskui ’тс’, pãstaras ’апошні’, лац. post ’тс’, тахар. B om‑post‑am ’пасля’, алб. pas ’тс’ (Фасмер , 3, 303; Чарных , 2, 50). Банькоўскі (2, 755) прапануе суаднесці прасл. *pozdъ (якое з і.-е. *(s)pod‑dh‑o‑s ) з ням. spät ’позні, запознены’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
é inbrechen*
1. vt о́ м(лі)ваць, прагіба́ ць
2. vi (s)
1) урыва́ цца
2) абва́ львацца; абарача́ цца
3) рапто́ ўна пачына́ цца, надыхо́ дзіць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ensue
[ɪnˈsu:]
v.i.
1) наступа́ ць, надыхо́ дзіць , прыхо́ дзіць пасьля́ чаго́
Silence ensued — Наступі́ ла ці́ ша
2) быць вы́ нікам
He hit the man, and a fight ensued — Ён уда́ рыў чалаве́ ка, і ў вы́ ніку пачала́ ся бо́ йка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
á nbrechen*
1. vt о́ мваць; адкрыва́ ць;
eine Zigaré ttenpackung ~ ы́ ць [пача́ ць] па́ чак цыгарэ́ т
2. vi (s)
1) надло́ мвацца
2) надыхо́ дзіць ;
der Tag bricht an е́ е
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)